Σάββατο, 16 Δεκεμβρίου 2017

Η νύχτα με συμφέρει... Νίκος Καρούζος

Mario Grobenski 

Πράγματι νύχτα μ συμφέρει.
Πρτα-πρτα λαττώνει τς φιλοδοξίες· στερα
διορθώνει τς σκέψεις· πειτα
συμμαζώνει τ θλίψη κα τν κάνει ποφερτότερη
τ σιωπ μ σέβας νατέμνει·
ξαίρει τν σφρηση μ προπάντων νύχτα περιζώνει.

Νίκος Καρούζος




Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2017

Smartphone in the Gym... Γιώργης Γιατρομανωλάκης

Igor Amelkovich

Λουκία!
Παρακαλ σε δίπλα μου χι πικύψεις.
χι νατάσεις χι τόσους γλουτιαίους
πόφευγε ν θές μπροστά μου ραχιαίους
Κι λλη φορά στό δαφος τόσο μή σκύψεις.

Νος σταθής σακατεμένο σμα.
Κι σύ τόν διάδρομο ππεύεις καί πετς
σθμαίνω πάνω σέ να δρωμένο στρμα
Νά σέ χαζεύω βαράκια νά κρατς.

Κορμί θεότητας σέ θαλασσί κορμάκι
Γελς στ’ φτιά σου μέ τ’ κουστικά
Σο λένε καί δαγκώνεις τό χειλάκι
Καί χάνεσαι σέ κάμψεις βιαστικά.
Γιώργης Γιατρομανωλάκης

Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

Κακοί έμποροι... Δημήτρης Ι. Αντωνίου

Dariusz Klimczak

Κύριε, άνθρωποι απλοί
πουλούσαμε υφάσματα,
(κι η ψυχή μας
ήταν το ύφασμα που δεν τ' αγόρασε κανείς).
Την τιμή δεν κανονίζαμε απ' την ούγια
η πήχη και τα ρούπια ήταν σωστά
τα ρετάλια δεν τα δώσαμε μισοτιμής ποτέ:
η αμαρτία μας.

Είχαμε μόνο ποιότητας πραμάτεια.
Έφτανε στη ζωή μας μια στενή γωνιά
-πιάνουν στη γη μας λίγο τόπο τα πολύτιμα-.
Τώρα με την ίδια πήχη που μετρήσαμε
μέτρησέ μας· δε μεγαλώσαμε το εμπορικό μας.
Κύριε, σταθήκαμε έμποροι κακοί!
Δημήτρης Ι. Αντωνίου
Διορθώσεις, ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ

 http://www.diorthoseis gr

Κυριακή, 10 Δεκεμβρίου 2017

Η φωνή της... Αργύρης Χιόνης

Marat Safin

Η φωνή της, στο τηλέφωνο, ήταν τόσο γλυκιά,
τόσο ζεστή, τόσο φρέσκια,
που του ’ρχοταν να φάει το ακουστικό.
Το ’φαγε κι ήταν γλυκό
κι αφράτο σαν τσουρέκι.
Τώρα, η φωνή της ηχεί, μέσα στα σπλάχνα του,
ακόμη πιο γλυκιά, ακόμη πιο ζεστή,
ακόμη πιο φρέσκια.

Αργύρης Χιόνης, Παίγνια και σάτιρες




Τρίτη, 5 Δεκεμβρίου 2017

Σπουδή στις πυρκαγιές σε μια κουζίνα... Τασία Σταματοπούλου

Denise Schaefer by Nikko LaMere..

Δεν φουντώνουν
Πυρκαγιές
μ’ ένα αποτσίγαρο
Ψέματα
γράφουν οι φυλλάδες
Άμα δεν έχεις
Εμπρηστή
[καμικάζι με στουπί]
ίσα που τα ξερά
φύλλα θα καπνίσουν
σε ένα από καιρό
πεθαμένο δάσος

Τασία Α. Σταματοπούλου, Όψιμη σπορά


Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

Ο μόνος... Γιάννης Καλπούζος

Monica Bellucci,  by Ellen von Unwerth

Να μη φοράς
κοσμήματα στο λαιμό σου
τίποτε μη φοράς      
Θέλω να είμ' εγώ
ο μόνος κρεμασμένος…

Γιάννης Καλπούζος, Έρωτας νυν και αεί

Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

Κάποτε η Κυριακή... Γιώργος Παναγιωτίδης

Keld Helmer-PetersenΑίγινα 1958

Η Κυριακή μικρό νησί
δίπλα στη βρώμικη πολιτεία
στολίζεται ρούχα καθαρά κι άδειες τσέπες
Κυριακή απομεσήμερο
και φτάνει στα νυσταγμένα αυτιά
ο αχός των γονιών, δεκαετίες πριν,
όλοι γελούν στο τραπέζι ένα γύρο
ήλιος η μαμά κι ένα κομμάτι βαμβάκι
από σύννεφο στου μπαμπά το μέτωπο.
Η Κυριακή μικρό νησί
σηκώνει λευκό πανί και ταξιδεύει,
στο στήθος ένα τσίμπημα ελαφρύ.

Κάποτε η Κυριακή είχε χαμόγελα μυρωδάτα
και πτήσεις καταπάνω στου ήλιου τους ανέμους
κάποτε η Κυριακή είχε παράθυρα ανοιχτά
κι ερωτήματα μετέωρα στου έρωτα τη ρέμβη
κάποτε μαζί παρέα
σε μπαλκόνια αντίκρυ σ’ όλη τη ζωή μας
λέγαμε την ψυχή μας με μιαν ανάσα
σε πορφυρά αυτοκίνητα μέσα
τρέχαμε μ’ εκατόν εξήντα στην ανηφόρα
και δραπετεύαμε Κυριακή
ως το μεθυσμένο δείλι
μικρές κι άμυαλες εκδρομές στην ευτυχία.
Γιώργος Παναγιωτίδης,

http://www.thraca.gr


Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2017

Θύμησες... Δημήτρης Καμπάκος

Henri Cartier-Bresson

Μόλις έφτασα, μα έχουν αλλάξει όλα.
Αιχμηρές μαρκίζες ξεπροβάλλουν από τη λουλουδένια                                                                                                    πρόσοψη
σαν να θέλουν να τρυπήσουν την ενοχλητική σιωπή του χώρου.
Στο ντουβάρι ακόμα το ίδιο σύνθημα,
να απαιτεί την προσοχή των περαστικών.
Σαλιωμένες κουδουνίστρες πάνω στην ξηλωμένη ποδιά της                                                                                             βιτρίνας.
Και στο ταβάνι να κρέμονται οι πολυέλαιοι
που ξέχασαν το λόγο ύπαρξής τους στη σάλα.
Η απουσία Σου να τονίζει το ατελέσφορο.
Μα η κτητική αντωνυμία εκεί.
Σα να μη πρόφτασε να αντιληφθεί,
βολεμένη πάνω στις πτυχές των χειλιών μου.
Ας είναι.
Δεν μετανιώνω.
Μόνο αποζητώ τη θωριά σου,
μέσα στη ραγισμένη κορνίζα που στέκει ακόμα εκεί,
δίπλα στο βάζο με τα λουκούμια που ‘φερνες απ΄τα μέρη σου!

Δημήτρης Καμπάκος, Ψελλίσματα


Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2017

Μικρά... Πάρις Τακόπουλος

Aliza Razell

Μικρά εναι, λένε, τ πράμματα
πο φτειάχνουν τ ζωή μας.
Μικρά - πως κι ατ
πο  δ έ ν  τ φτειάχνουν...
Πάρις Τακόπουλος
Διορθώσεις, τ. 34

http://www.diorthoseis.gr

Τετάρτη, 29 Νοεμβρίου 2017

Το χέρι σου... Θεοδόσης Αγγ. Παπαδημητρόπουλος

Graca Loureiro

λο κ’ ασθάνομαι,
ρίφνητα κακ
ν μς χτυπνε.

Γι μι στιγμ στοχαστικ
ζυγιάζω τί θ μ’ ερ
πείθομαι πς τ’ ντέχω…

Μ σ σ ψάχνω
πλώνοντας τ χέρι μου 
ν' γγίξω τ δικό σου,

κενο εν' μακριά,
πολύ μακριά..-
σκοπα τ ζητάω.

Ατό…
πς ν τ’ ντέξω

Θεοδόσης Αγγ. Παπαδημητρόπουλος
ΑΩ Διέλευση

http://dieleusi.map-in-box.gr


Δευτέρα, 27 Νοεμβρίου 2017

Έρχονται τα μάτια σου... Χριστιάνα Αβρααμίδου

Taylor Lashae by Asher Moss

[…]
-Πέρασε χθες πρωινιάτικά
ο έρωτας από εδώ.
Φορούσε ροζ καπέλο
και μαύρο παπιγιόν.

Ανεβοκατέβαινε ενοχλημένος
με το καπέλο και το παπιγιόν,
-έρωτα, έρωτα, τι γυρεύεις κατά εδώ;
-ένα όνομα, ένα χάδι
να καταστρέψω, να χαρώ.

Άλλοτε δεν υπάρχει ίχνος ζωής στο σπίτι
και άλλοτε έρχονται τα μάτια σου
και μας κάνουν μακελειό.
Χριστιάνα Αβρααμίδου (Κύπρος)

 fb Χριστιάνα Αβρααμίδου

Κυριακή, 26 Νοεμβρίου 2017

Το ρήμα αγναντεύω... Ανδρέας Εμπειρίκος

Ρία Αντωνίου, foto Roberto Rocco

Τούτη η αιθρία με το σύννεφο που πλέχει στον αέρα
Είναι γαλάζιος πλους μιας κάτασπρης φρεγάδας
Ιστάμενος ακουμπιστός στην κουπαστή κοιτάζω
Και βλέπω τα θηράματα των λογισμών μου
Δελφίνια που αναδύονται κι εισδύουν μες στο κύμα
Πεδιάδες ακρογιάλια και βουνά
Και μια ξανθή νεάνιδα που στέκει στο πλευρό μου
Μες στης οποίας τα γαλήνια μάτια βλέπω
Το μέλλον της ολόκληρο και το παρόν μου.

Ανδρέας Εμπειρίκος, Ενδοχώρα 


Παρασκευή, 24 Νοεμβρίου 2017

Απ᾿ ὅταν μοῦ γέλασες... Νικηφόρος Βρεττάκος

Sigourney Weaver, Working Girl (1988)


Εναι τόσο μεγάλος κόσμος,
πο μο κόβεται φωνή... Πές μου δυό λέξεις...
Απ᾿ ταν μο γέλασες, μόνον κούω !

Νικηφόρος Βρεττάκος (᾿Ανθ. Η Ρ Η Σ Αποστολίδη, Α', σ. 181)


Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

Εγγενής αντίθεση... Γεωργία Κολοβελώνη

Jennifer Lopez in scene from The Boy Next Door, 2015.

Το σύμπαν μου όλο
Δυo φωνήεντα
Εύπλαστα και υγρά
Κι ένα σύμφωνο
Σκληρό
Σαρκοβόρο

Εσύ

Γεωργία Κολοβελώνη, ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΕ ΛΥΠΗΜΕΝΗ ΑΡΧΗ (2012)


Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017

Αναπήρων πολέμου... Σταύρος Σταυρόπουλος

Marat Safin

                                           Αλίμονο σ’ εμάς με τη σκανδάλη στα μάτια
                                                                                                       Γιάννης Βαρβέρης
Έχω πρηστεί απ’ τα ποιήματα
Φύονται εκεί που δεν τα σπέρνει κανείς
με τη διαδικασία του επείγοντος
One burbon one scotch one beer
Σελιδοδείκτης
στη ραγδαία επιδείνωση
της απουσίας σου

Θα χρειαστώ αντιφλεγμονώδη
εκτός και αν
οι εξετάσεις αίματος
δείξουν πάλι εσένα

Σταύρος Σταυρόπουλος, Δυο μέρη σιωπή, ένα μέρος λέξεις