Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2016

Μα πιο θυμάμαι... Νίκος Αντωνάτος

Scarlett Johansson

ΘΥΜΑΜΑΙ τα φιλιά της

μα πιο θυμάμαι όταν
βαδίζαμε αστείρευτοι οι δυο μας
και στην παλάμη της κρατούσε
το χέρι μου κλεισμένο

όπως το γεγονός η μνήμη
Νίκος Αντωνάτος




Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

Tων άλλων λύνονται... Πάρις Τακόπουλος


Orson Welles

Κι έρχονται, μου ΄πες
-δεν κατάλαβα-
και σου ζητουν, ε σ έ ν α ν ε,
να ξεδιαλύνης
τα προβλήματά τους;
Δεν φθάνουν τα δικά μας;
Κι εγώ της είπα, φθάνουν
αλλά των άλλων λύνονται.

Πάρις Τακόπουλος


Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2016

Της ζωής τα ρόδα... Τέλλος Άγρας

Jaroslav Monchak

Μ δές: Γοργ κι ληθιν
κορίτσι βγκε π᾿ τ στεν
μς τ φουστάνι πο ναδεύει
τ δυό της πόδια νακατεύει,

γυμν δυ πόδια κα χυτ
κα μ τί τέχνη εναι χτιστά,
καθς γέρας τ ξεντύνει,
μ τί χαρ κι μπιστοσύνη!

Σν τ πουλ πο ναπηδ
π κλαδ σ᾿ λλα κλαδιά,
χάθηκε ς ν ξεπροβάλλει
π μία θύρα σ μίαν λλη!
-Σκέτο χαρούμενο παιδί,
πο σ᾿ χω βρε; πο σ᾿ χω δε;
δν εσαι σταχτομαλλοσα
πο χλώμιαζα ταν σο μιλοσα;

Τέλλος Άγρας, Τῆς ζωῆς τὰ ρόδα,απόσπασμα



Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

Σαϊτιά... Γρηγόρης Σακαλής

Ralph Gibson

Σήκωσα τα μάτια μου
και σ’ αντίκρυσα,
να’ σουν άγγελος του χθες
από ταξίδια της ψυχής μου
στον ουρανό
ή πρώτη φορά σε είδα,
δεν με πρόσεξες,
έστριβες ένα τσιγάρο
με τα μακρυά
λεπτά σου δάχτυλα
κι εγώ
σαϊτεμένος,
ευάλωτος,
καθόμουν εκεί και κοίταγα
τα σγουρά μαλλιά
τα στοχαστικά μάτια.

Γρηγόρης Σακαλής



Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2016

Έντιμος βίος... Ασημάκης Πανσέληνος

Marina Yushina 

Αμέριμνη η ζωή του νοικοκύρη,
 δεν κάνει τούμπες, δεν έχει φτερά
και κάποτε σκυμμένος στο ποτήρι,
 στο σκύψιμο γυρεύει τη χαρά.

Μοχτάει σκληρά και δε σηκώνει μύτη
 και οικονομάει το χρήμα του σοφά,
στα εξήντα του αγοράζει κάποιο σπίτι
 και μπαίνει μες στο σπίτι και ψοφά.

Ασημάκης Πανσέληνος.




Τη σημερινή ανάρτηση…, είχαν την ιδέα και επιμελήθηκαν, οι καλοί φίλοι… Γιώργος Αθανασόπουλος και Γιώργος …στόλου

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2016

Λουσμένος... Γιάννης Ρίτσος

Joanna Krupa, model


Πέταξα
στο φωτεινό σου διάδρομο
την πανοπλία μου.

Ήμουν γυμνός όταν εκτύπησα
τη θύρα του κοιτώνα σου.

Λουσμένος τα φέγγη
της προσδοκίας

Γιάννης Ρίτσος


Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016

Δίχως χέρια... Νικηφόρος Βρεττάκος

Nate Armstrong

Δε με κατάλαβες, όλη τη νύχτα
ήμουνα πλάι σου, προσπαθούσα να κλείσω
τα παράθυρα, πάλευα - όλη νύχτα.
Ο αγέρας επέμενε.
Άπλωσα τότε
τις παλάμες μου πάνω σου σαν
δύο φύλλα ουρανού, και σε σκέπασα.
Έπειτα βγήκα στον εξώστη και κοίταζα
δίχως χέρια τον κόσμο.

Νικηφόρος Βρεττάκος,: Το βάθος του κόσμου



Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2016

Ακινησία... Δημήτρης Κολιδάκης

Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας

«Αλυσίδες σε όλα!
Στα κλειδιά, στα γυαλιά,
στο λαιμό, στα χέρια, στους αστραγάλους!
Μπήκανε και στις πόρτες.
Για να μην ανοίγουνε και να κλείνουνε
μέσα τους καλούς
και έξω τους κακούς.
Οι «απ’ έξω» να μην μπαίνουνε
και οι «από μέσα» να φοβούνται να βγούνε.
Ακινησία.
Η επικοινωνία της ακινησίας!»

Δημήτρης Κολιδάκης


Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2016

Οι τραυματιοφορείς της χαράς... Μάριος Μαγιολαδίτης,

Sammy Davis Jr. by Burt Glinn, 1959

Την κουβαλήσαμε τη χαρά όσο δεν πήγαινε
Τη σύραμε σε κοινωνικές εκδηλώσεις
Την επωμιστήκαμε σε ανόητα πάρτι
Την κολλήσαμε σε ψεύτικα χαμόγελα
Αλλά παρέμεινε άρρωστη, προσποιητή και πρόστυχη

Μάριος Μαγιολαδίτης,  

Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2016

Έτσι κι αλλιώς... Οδυσσέας Ελύτης

Στέλλα Σωτηροπούλου

Έτσι κι αλλιώς,
άσπρο μέτρημα, μαύρο άθροισμα
είναι πολύ συχνά η ζωή...
Κι εξαρτάται πάντα από το τι μετράς κάθε φορά...
για να μπορείς να συνεχίζεις,
για να μπορείς να ονειρεύεσαι,
για να μπορείς να γελάς...

Οδυσσέας Ελύτης


Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2016

Το δόλωμα... Γεώργιος Δροσίνης

Jock Sturges

Μια κόρη με ξανθά μαλλιά,
με γαλανά ματάκια.
Σκυμμένη ‘ς την ακρογιαλιά
εψάρευε ψαράκια.

-Α, και να έδιν’ ο θεός
την πλάση μου ν’ αφήσω
και να γενώ ένας κοβιός
να ‘ρθω να σε τσιμπίσω!...

Να σε τσιμπίσω ‘ς την καρδία
και να σε φαρμακώσω,
αφ’ ου συ άλλον αγαπάς,
κάλλιο να σε σκοτώσω.

Δεν είπα τίποτα κακό.
Γυρίζει με κοιτάζει
και με χαμόγελο γλυκό:
-«Τσίμπα λοιπόν!» φωνάζει.

Αχ ! ήτο δόλωμα σωστό,
μα πού...  πού να ελπίσω
πώς σαν ψαράκι θα πιαστώ
χωρίς καν να τσιμπήσω.

Γεώργιος Δροσίνης


Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2016

Το φεγγάρι... Νίκος Καρούζος

Bill Brandt

Τι ωραία κι αργά κατηφόριζε
στον ουράνιο θόλο το φεγγάρι
πλένοντας άλλη μια φορά την τόση πραγματικότητα.
Νίκος Καρούζος


Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2016

Αποφασισμένος... Erich Muhsam

Frank Herholdt

Όταν σε ρώτησα:
«Έχω την άδεια να σας προστατεύσω ο καημένος;»
Είπες:
«Μα, κύριε μου, είστε τόσο τετριμμένος!»
Όταν σε ρώτησα:
«Μπορώ σε κάτι να σας βοηθήσω;»
Είπες:
«Ίσως μια άλλη φορά… Όχι τώρα, θα αργήσω».
Όταν σου ζήτησα:
«Μικρή μου, δώσε μου για ανταμοιβή ένα φιλί!»
Είπες:
«Θεέ μου, φιλί; Τι είναι αυτό που θέλετε από μένα, δηλαδή;»
Όταν διέταξα:
«Έλα μαζί μου, πάμε εκεί που μένω!»
Είπες:
«Αχ, επιτέλους! Έτσι σε θέλω: αποφασισμένο!»

Erich Mühsam, μετ: Γιώργος Καρτάκης


Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2016

I stepped from plank to plank... Emily Dickinson

Eric Benier-Burckel

I stepped from plank to plank
So slow and cautiously
The stars about my head I felt,
About my feet the sea.

I knew not but the next
Would be my final inch--
This gave me that precarious gait
Some call experience. 

Emily Dickinson.


Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2016

Δεν δίψαγα... Αργύρης Χιόνης

Φωτό από την ταινία  L 'Enfant du Pays του Rene Feret

Όταν σου ζήτησα νερό
δεν δίψαγα,
η πεθυμιά μου ήταν
της προσφοράς την προθυμία να απολαύσω.

Αργύρης Χιόνης


Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2016

Οι συμφορές... Αργύρης Χιόνης

Ximo Lizana

«ΠΕΡΑΣΤΕ», είπε, «περάστε και καθίστε»,
είπε στις συμφορές που χτύπησαν την πόρτα του.
«Θα τις κεράσω κάτι», σκέφτηκε,
«ένα κομμάτι απ' την ψυχή μου, και θα φύγουν.
Θα κάτσουν λίγο και θα φύγουν».
Φρούδες ελπίδες...
Θρονιάστηκαν εκεί και πού να το κουνήσουν...
Απ' τις ευγένειες, πέρασε στις αγένειες και,
απ' αυτές, στις απειλές.
Κανένα αποτέλεσμα ακλόνητες στις θέσεις τους,
ήταν σαφές ότι δεν ήρθαν για να φύγουν.
Κάθισε, τέλος, και ό ίδιος· κουράστηκε
και κάθισε απέναντι τους·
και με την ίδια απάθεια που τον κοιτούσανε
τις κοίταζε κι αυτός.