Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2016

Εσύ; Θεοδόσης Αγγ. Παπαδημητρόπουλος

Peter Kemp

Ξύπνησα σήμερα
κι είδα σκούρο γκρι
τα λόγια σου να βάφη…

Επήρα την απόφαση
να βάλω κ’ εγώ δυο πινελιές
στο αριστούργημά σου:

κόκκινο, βαθυκόκκινο
μαζί με καταγάλανο
του ορίζοντα

και μαύρο απέραντο
των άστρων από πίσω.

Εσύ,
Τι έχεις να προσθέσεις;...
Θεοδόσης Αγγ. Παπαδημητρόπουλος,   Διέλευση 1ο τ.

http://dieleusi.map-in-box.gr




Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2016

Είσουν... Ανδρέας Εμπειρίκος

Auguste Rodin, Αιώνιο Είδωλο, 1893

Είσουν σαν μια σιγή
που την διαπερνά ο άνεμος.
[…]
Είμαι κοντά σου εγώ
και μένω μεσ' τις ελπίδες σου,
όπως μένεις μέσα στα βλέφαρα μου,
όταν κοιμάμαι.

Ανδρέας Εμπειρίκος, Το γήπεδον, 1945


Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016

Δύσκολη εποχή... Μαρία Χαραλαμπίδη

Catherine Deneuve by Jerry Schatzberg

Δύσκολη εποχή ο χωρισμός.
Δεν ξέρεις τί να φορέσεις.
Βάζεις απόφαση τελεσίδικη,
κρυώνεις.
Βάζεις ελπίδα σμιξίματος,
ζεσταίνεσαι.
Πετάς τότε βιαστικά πάνω σου
ό,τι βρίσκεις πρόχειρο στη μνήμη
κι ας σου λένε πως χρόνια τώρα
φοράς τα ίδια και τα ίδια.

Μαρία Χαραλαμπίδη


Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016

Ερωτικός λόγος... Γιώργος Σεφέρης

Volegov

Χαμήλωναν τα μάτια σου κι είχες το χαμογέλιο
που ανιστορούσαν ταπεινά ζωγράφοι αλλοτινοί.
Λησμονημένο ανάγνωσμα σ’ ένα παλιό ευαγγέλιο
το μίλημά σου ανάσαινε κι η ανάλαφρη φωνή:
‘Είναι το πέρασμα του χρόνου σιγαλό κι απόκοσμο
κι ο πόνος απαλά μες στην ψυχή μου λάμνει
χαράζει η αυγή τον ουρανό, τ’ όνειρο μένει απόντιστο
κι είναι σαν να διαβαίνουν μυρωμένοι θάμνοι’.
Γιώργος Σεφέρης


Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2016

Η αγγελία... Γιάννης Κουρκουνάκης

Audrey Hepburn by Peter Basch, 1956

Χωρίς δουλεία για μπογιατζή μέσα σ' αυτή την κρίση,
μια αγγελία διάβασα και βρέθηκε η λύση.

Σε βίλα μ' υποδέχτηκαν ο Γιάννης και η Ζίνα,
αυτός ήτανε χούφταλο, κι αυτή μικρή τσαχπίνα.

Πάω στο εργοστάσιο λέει ο κύριος Γιάννης,
μα η σύζυγός μου θα 'ναι δω κι ό,τι σου πει θα κάνεις.

Με πήγε στα δωμάτια κι ύστερα στο μπαλκόνι,
έσκυψε κάτω για να δει αν είχε μείνει μόνη.

Σκύβει και λίγο έλειψε να πέσει μεσ' το δρόμο,
και της τον πιάνω αφθόρμητα το δεξιό της ώμο.

Κάτι υποψιάστηκα, μα έδειξα χαρακτήρα,
έβραζα σαν ηφαίστειο μ' ένα κλειστό κρατήρα.

Μετά αποξεγνιάστηκα κι έβαφα ένα μπεντένι,
ακούω πλιτς-πλατς και τη θωρώ, απ' τη πισίνα βγαίνει.

Φορούσε ένα μικρό μαγιό, από το οίκο "ΤΟΝΥ",
δυο κομματάκια ύφασμα δεμένα με κορδόνι.

Ετρέξανε τα σάλια μου, μού ΄φυγε το τσερβέλο,
μου ΄ πεσε η μπατανόβουρτσα μαζί με το πινέλο.

Για να΄σαι ελαιοχρωματιστής, στα λάδια θα΄ χεις γνώση,
θα ΄θελ΄απ΄ένα ειδικό, στη πλάτη να μ΄ απλώσει.

Και τα κορδόνια του μαγιό, μου ΄πε πως θα τα λύσει,
άσπρες γραμμές δεν ήθελε να ΄χει όταν μαυρίσει.

Δεν ξέρω πως το κρίνεται και τι ο νου σας βάνει,
καθένας σας στη θέση μου, τι ήθελε να κάνει;

Το θεϊκό της το κορμί, μ΄ ανέβασε στ΄ αστέρια,
το πήρα επαγγελματικά..., την πέρασα δυο χέρια.

Τις άλλες μέρες έφερνε και φίλες να λαδώσω,
κι έκανα με το βάψιμο βδομάδες να τελειώσω.

Ατζέντα με τηλέφωνα κρατούσα απ΄τις κυρίες,
κι έβγαζα δεκαπλάσια απ΄ τις υπερωρίες.

Στην εφορία πέρασα την ειδικότητά μου,
κι εφαρμογή αντηλιακών ειν΄ το επάγγελμά μου!
Γιάννης Κουρκουνάκης
www.apostaktirio.gr


Τρίτη, 23 Αυγούστου 2016

Σάτυρο... Κωστής Παλαμάς

Henry Clarke, model Sue Jenks, 1952

Ολα γυμνά τριγύρω μας,
λα γυμνά δωπέρα,
κάμποι, βουνά, κροούρανα,
κράταγ' εναι μέρα!

– Παράτησε τ φόρεμα
κα μ τ γύμνια ντύσου,
ψυχή, τς γύμνιας έρισσα,
ναός εν' τ κορμί σου!

Σκίσε τ πέπλο, πέταξε
τν μοιαστο χιτνα,
κα μ τ φύση ταίριασε
τν πλαστική σου εκόνα!

Κα παξε κα παράστησε
μ τς δέας τ γύμνια
τ λυγερά τ' γρίμια
τ φίδια, τ πουλιά!

Μακρυά μας σα ταίριαστα,
ντυμένα κα κρυμμένα,
τ μισερά κα τ' σκημα
κα κάθαρτα κα ξένα!

Κωστῆς Παλαμᾶς (᾿Ανθ., Β', σ. 917-8), www.facebook.com/apostolidianthologia


Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2016

Ο καταδικασμένος... Αντ. Αντωνάκος

Alex Howitt

Τι είναι η αλήθεια; Για την πλειοψηφία, είναι αυτό που διαβάζει και ακούει συνεχώς. Oswald Spengler, 1880-1936, Γερμανός ιστορικός & φιλόσοφος

Στον εισαγγελέα, λέει, προς μελέτη…, οι απόψεις του Μητροπολίτη Χίου…,
Ρε…, δεν κάθονται στ’ αυγά τους με τίποτα οι γερμανοτσολιάδες…
… αφού πρώτα πήγαν να μας βγάλουν απ’ το ευρώ, ψηφίζοντας ΝΑΙ…, όπως τόνισε η κα Αυλωνίτου, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ…,
… τα βάζουν τώρα, εν μέσω καλοκαιριού, με τους λάτρεις της ηλιοθεραπείας…
Τι λε ρε Μητροπολίτη…, ξεχάστε τα αυτά, εσύ και οι πεσμένοι στα τέσσερα, ομοϊδεάτες φίλοι σου…
Δεν άκουσες τον Μάκη Μπαλαούρα, βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ, που απεφάνθη ότι «οργανώσεις όπως η 17 Νοέμβρη είχαν ένα ιδεώδες υπέρ του ανθρώπου» (29.1.2016);…
Δεν πήρες χαμπάρι ότι την ώρα που ο Αλέξης εγκαινίαζε στην Πάρο τον αεροδιάδρομο (κατά την Τσιπραίικη ορολογία)…, παιρνούσε από το Α.Τ. ,«δια υπόθεσήν του», πολίτης, δια τα αναγραφόμενα από μέρους του, σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης;…
Δεν παρακολούθησες την ομιλία του προέδρου του 15/μελούς, δια την συνταγματική αναθεώρηση, που μιλούσε για πλατιές διαδικασίες διαλόγου, για οργανωτικές Επιτροπές από Κινήσεις Πολιτών ή από Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις;… (σ.σ.: τελούμενες προφανώς σε πλατείες και λαϊκές γειτονιές και κάτω από το «αγαθό» βλέμμα του Μιζέρια και άλλων ανιδιοτελών «αγωνιστών» του παρελθόντος)
Δεν υπέπεσε στην αντίληψή σου η συνέντευξη, στον Ενικό (6/6/16), του γεν. γραμματέα Δημήτρη, πρώην συντρόφου του Αλέξη και πολλών άλλων κυβερνώντων…, που τόνισε ότι ερχόμενοι στην κυβέρνηση θα καταργήσουν τις εκλογές και θα υπάρξουν νέες μορφές λαϊκής εξουσίας;…
Δεν διάβασες τα όσα, αγανακτισμένος, έγραψε ο λεβεντοκρητίκαρος-αιμοροϊδοκόφτης και πρώην «σύντροφος»…, Π. Πολάκης, υπουργός Υγείας (sic), που… θεωρεί αδιανόητο… οι επιλογές της κυβέρνησης να βρίσκονται υπό την αίρεση ή την ακύρωση κάποιου δικαστικού λειτουργού;…
Δεν ένιωσες την a la carte… κατευθυνόμενη ευαισθητοποίηση, τύπου Ομράν και Αϊλάν, θυμάτων των ίδιων των «ευαισθητοποιημένων»;…
… των κατ’ επάγγελμα «ευαισθητοποιημένων», που, με σπαραξικάρδιούς γογγυσμούς, καλλιεργούν, με μαεστρία, το συναίσθημα του οίκτου…
Τι κάνεις όλη μέρα  Μητροπολίτη μου;
Τα γένια σου χαϊδεύεις;
Δεν αφουγκράζεσαι ότι είμαστε πολύ κοντά στην επιβολή της ενιαίας σκέψης, της μίας και μοναδικής άποψης;…
Της ενιαίας σκέψης…, που «κυκλοφορεί» από στόμα σε στόμα, όπως ο Μαύρος Θάνατος στις πολιτείες του Μεσαίωνα…,
… της ενιαίας σκέψης που επιβάλλεται μέσα από εκπαίδευση, τα ΜΜΕ, την κοινωνική δικτύωση κλπ…,
… «απαγορεύοντας» ρητά αντίθετες σκέψεις & απόψεις και «διασύροντας» όποιον τολμήσει να τις εκφράσει…
Οσονούπω…, πολύ πιθανόν να παρθούν και μέτρα περισσότερο αποτελεσματικά…
- - - - - - - - - - -
Βλέπω τις καρέκλες.
Σκληρές και άκαμπτες.
Εδώ μέσα όλα είναι καρφωμένα στο πάτωμα.
Στέρεα.
Ξύλο απ’ τα δάση του Βορρά
και άσπρο μάρμαρο απ’ τον ήλιο του Νότου.
Ψηλά μέσα στη μαύρη τήβεννο ο δικαστής.
Στα δεξιά ο δικηγόρος.
Στα αριστερά ο εισαγγελέας.
Μερικά σκαλιά πιο κάτω το εδώλιο.
Άδειο και κρύο.
Ένα ημικύκλιο από ξύλινα κάγκελα.
Και μια κόγχη για το ευαγγέλιο.
Μια νέα δίκη πρόκειται ν’ αρχίσει.
Ο δικαστής απευθύνεται στον κλητήρα και προστάζει:
Να περάσει ο καταδικασμένος.

Αντώνης Αντωνάκος

Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2016

Σαν από παραμύθι... Θεοδ. Παπαδημητρόπουλος

Πρωταγωνιστές τσίρκου σε ώρα διαλείμματος.

Σν π παραμύθι...
Παραμυθένια ζωή, «ετυχισμένη»:
Κάθε μέρα κ’ νας καινούργιος δράκος
φτύνει πυρωμένα σάλια στ χυρ
τν καταβεβλημένων π’ τ χρέη πποτν
κ’ ο πριγκίπισσες κρεμιονται προδομένες
μ τ σκοιν πο φτειάξαν π τν πλεξούδα
τν μακριν, κατάξανθων μαλλιν τους…
Θεοδόσης Ἀγγ. Παπαδημητρόπουλος

…---…---…---…---…---…---…---

, λιπερντες πολται, τμ δ ξυνετε ῥήματ. ΑΡΧΙΛΟΧΟΣ                                                       Συμμεριστετε με πολτες τς πγνωσης.    (Απόδοση: Γιώργος Μπλάνας)

Μετανόησε, μας είπε ο ηθοποιός κ. Ντ. Καρύδης, που στήριξε φανατικά τον ΣΥΡΙΖΟθίασο…, μόλις είδε 50% κάτω τη σύνταξή του…. Είπε και κάτι άλλα για Χριστό και Ιούδα…, κλπ κλπ…
Γιατί κε Ντίνο μας;… εσύ δεν μας έλεγες πέρσυ, την μέρα που έγιναν τα Capital Controls, ότι ο Αλέξης μας είναι… «της γερακίνας γιός»;
Γιατί πας τώρα κι εσύ με τους γερμανοτσολιάδες;
Γιατί «έσπασες» τόσο γρήγορα;…
Επειδή για πρώτη φορά θα είναι ο ΕΝΦΙΑ τόσο μεγάλος;
Επειδή για πρώτη φορά θα πληρώσουμε εξωπραγματικούς φόρους;
Επειδή για πρώτη φορά θα γίνουν πλειστηριασμοί;
Επειδή για πρώτη φορά καταργήθηκε το ΕΚΑΣ;
Επειδή για πρώτη φορά θα γίνει τέτοιο μακέλεμα;…
Βρε κουτέ οι άλλοι θα πληρώσουν…, αυτοί ντε…, που ψήφισαν ΝΑΙ…
Ή μήπως επειδή…
… δεν ξανακάναμε εμψυχωτικές συναυλίες με την Χαρούλα;
… και σταματήσαμε να χορεύουμε στο Σύνταγμα;…

Ναι…,
… τελικά δεν καταφέραμε να κάνουμε τον γάιδαρο να πετάξει….
Ήταν όμως μονόδρομος βρε Ντίνο… και δεν το ‘χαμε καταλάβει….
Και εν τέλει… το δικό μας μνημόνιο ήταν το καλύτερο
… και επιπλέον..., το ψηφίσαμε με δάκρυα και πόνο…
Αλλά…, ας όψονται οι εχθροί…, οι ξένοι…, οι κακοί…, οι άλλοι….
Τι νόμισες πώς εμείς φταίμε;…
… εμείς είμαστε αριστεροί ρε Ντίνο…, αριστεροί και ηθικοπλεονεκτούντες…

Αχ, ρε συ…, μήπως σε παρέσυραν…
… τα λυρικά πουτσιλίκια από τις αριστερές μοιρολογίστρες…, που γράφει κι ο αγωνιστής Γ. Κυρίτσης…

Και στο κάτω κάτω…
… τόσα κάναμε…, τίποτα δε σε συγκίνησε;
Δεν κάναμε τις καθαρίστριες γραμματείς έδρας;
Δεν κλείσαμε τις τράπεζες;
Δε διορίσαμε γκόμενες και γκόμενους;…
Δε φέραμε αλλοδαπούς για να λιαστούν;
Δε βάλαμε τη φωτογραφία του «Μιζέρια» στα υπουργικά γραφεία;…
Δε χωρίσαμε τον λαό…, σε δικούς μας (που δεν τους θίγουν τα μέτρα!) και στους άλλους…, που πέφτουν στα τέσσερα;
Δεν τιμωρήσαμε αυτούς που είχαν άλλη άποψη απ’ τη δική μας;…
Δε δείχνουμε αλληλεγγύη στους συντρόφους ακόμα κι όταν παρανομούν;…
Μέχρι και τις αιμορροΐδες του λαού στείλαμε τον υπουργό να κόψει…. Τι άλλο πια;
Οι άλλοι κάνανε περισσότερα;

Και εδώ που τα λέμε ρε Ντίνο…
… δε σε «τράβηξε» αυτή η περήφανη αμορφωσιά του Αλέξη μας… και των συν αυτώ παρεπιδημούντων;…
… δε σε έκανε να ταυτιστείς μαζί τους… το υφάκι, η προχειρότητα, η κουτοπονηριά… και να νιώσεις ένας απ’ αυτούς;…
Δε σε κολάκευσε, τέλος πάντων, αυτή η ημιμάθεια;… Δε σε έκανε να αισθανθείς κι εσύ… ένας απ’ την εξουσία;
Γιατί οι άλλοι ταυτίστηκαν;… Εσύ τι το παίζεις;… Μορφωμένος;… Είδαμε που μας πήγαν και οι μορφωμένοι…

Αχ, ρε Ντίνο…
… και δε διάβασες ούτε τον Στέλιο τον Παππά…
… τον πατέρα του Νίκου του Παππά, που μέσα σε λίγους στοίχους, αφιερωμένους στον Αλέξη…,
σαν άλλος Ρήγας…,
σαν άλλος Καβάφης…
… περιγράφει το μεγαλείο του μεγάλου Τιμονιέρη και βλαστού της Δρακογενιάς...
Διάβασέ το… και είμαι σίγουρος ότι θα ανανήψεις…, ξαναμετανιώνοντας…


Η Ανατολή που ροδίζει, / της γλυκιάς Πατρίδας τις πικρές ανάσες, / του Λαού μας καημούς κι ελπίδες / θερμαίνει. / Το ταξίδι μακρύ. / Το φορτίο βαρύ. / Και 'σείς / Δρακογενιάς βλαστοί / Τιμονιέρηδες. / Και 'μείς / την τιμή και την περιφάνεια των πατεράδων μας / μοναδική κι ανεξίτηλη κληρονομιά / κουβαλάμε. / Προορισμός «προόρισται» μοναδικός. / Η λευτεριά, η γνώση και το δίκιο. 29.7.2016. Στον σ. Αλέξη μια μέρα μετά.