Τρίτη, 7 Ιουνίου 2016

Να μείνη... Κ.Π. Καβάφης

Brigitte Bardot eu ''La verite'', 1960

Η ώρα μια την νύχτα θάτανε,
ή μιάμιση.

               Σε μια γωνιά του καπηλειού·
πίσω απ’ το ξύλινο το χώρισμα.
 Εκτός ημών των δυο το μαγαζί όλως διόλου άδειο.
 Μια λάμπα πετρελαίου μόλις το φώτιζε.
 Κοιμούντανε, στην πόρτα, ο αγρυπνισμένος υπηρέτης.

 Δεν θα μας έβλεπε κανείς. Μα κιόλας
είχαμεν εξαφθή τόσο πολύ,
που γίναμε ακατάλληλοι για προφυλάξεις.

 Τα ενδύματα μισοανοίχθηκαν — πολλά δεν ήσαν
γιατί επύρωνε θείος Ιούλιος μήνας.

 Σάρκας απόλαυσις ανάμεσα
στα μισοανοιγμένα ενδύματα·
γρήγορο σάρκας γύμνωμα — που το ίνδαλμά του
είκοσι έξι χρόνους διάβηκε· και τώρα ήλθε

να μείνη μες στην ποίησιν αυτή.
Κ. Π. Καβάφης


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου