Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2016

Ο τοίχος... Τίτος Πατρίκιος



Ὁ τοῖχος

Σιωπή, σιωπ βαθιά.

Πίσω π τ μεγάφωνα, τς εσηγήσεις
τς συνταρακτικς νακοινώσεις
τς διαπεραστικς κραυγς
τν φημεριδοπωλν
μι μοιόμορφη σιωπή.

Γιατ μοφωνία δν καταργε τν σιωπή,

γκριση, τ χειροκροτήματα,
ο ζητωκραυγς δν καταργον τ σιωπ
κ’ εκολα γκρίνονταν στ χρόνια μας τ πάντα:

ποφάσεις πο ρίχναν τ φταίξιμο
στς προηγούμενες
παραχαράξεις γεγονότων πο τ ξέραμε,

θεοποιήσεις μεγάλων τιμονιέρηδων
μ κα πι μικρν,

κτελέσεις γωνιστν
πο λλάζανε σ προδότες

πειτα μεταθανάτιες ποκαταστάσεις κα τιμές –
πλς ναδιατάξεις τν βρεων
κα τν μνων…

γκρίναμε, συνεχς γκρίναμε,
λύγιστοι μπρς στν χθρό,
μαζ κα φοβισμένοι,
μν πάθ πανάσταση
μν πάθουμε μες,
μν πάθ τ ργο μας
κα πάψουμε γι μι στιγμ
ν τν πηρετομε,

δν μιλούσαμε λλο,
γκρίναμε σιωπντας
σιωπούσαμε μπροστ στς πιθέσεις

κόμα κ’ νάντια σ’ νδοξους ποιητς
σιωπούσαμε μπροστ στ λάσπη

βουλιάζαμε στ λάσπη, γκρίναμε… []

Τίτος Πατρίκιος: [Μαθητεία ξανά, Ἀθ. 1991]
http://www.diorthoseis.gr


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου