Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2015

Οι βάρβαροι... Κατερίνα Λιντζεράκη

Rembrandt

Κατερίνα Λιντζεράκη
Ο βάρβαροι

  ρχαία Ρώμη εναι λη νάστατη. Φθάνουν ο βάρβαροι, ο κατακτητές. ζω σταμάτησε, πάγωσε. λοι μεναν κίνητοι κα περιμένουν. Γιατ’ εν’ ναμφίβολο τι ο βάρβαροι φθάνουν κα τίποτε πι δν χει νόημα, κτς π’ τν ναμονή τους.
  γορ εναι γεμάτη, Σύγκλητος πρακτη. Γιατί, τί χρειάζονται ο νόμοι, φο ο βάρβαροι θ τος καταργήσουν φέρνοντας τος δικούς τους;
  ατοκράτορας σηκώθηκε πρωί-πρωί, ντύθηκε τ καλά του κα στάθηκε πίσημος στ θρόνο του, φορντας τν κορνα μπροστ στν πιό μεγάλη πύλη τς πόλης. Γιατ περιμένει τν ρχηγ τν βαρβάρων κα θέλει ν τν ντυπωσιάσ, ν τν καλοπιάσ. τοίμασε κα μι περγαμηνή, γεμάτη τίτλους.
 Ο δύο πατοι κ’ ο πραίτωρες βγκαν μ τς κεντημένες τόγιες, τς λοκόκκινες, φόρεσαν τ βραχιόλια τους, μ τος μέθυστους, τ δαχτυλίδια μ τ λαμπρ γιαλιστερ σμαράγδια, κρατον στ χέρια τους πολύτιμα μπαστούνια π μάλαμα κι σμι σκαλιγμένα. Πρέπει, μ κάθε θυσία, ν ντυπωσιαστον ο βάρβαροι, ν τ χάσουν κα μόνο μ τέτοια πράγματα συγκινονται ατοί.
 Ο ρήτορες, ντίθετα, σώπασαν. κενοι πο καθημερν μιλοσαν κ’ καναν ναλύσεις γι τ τί φταίει, τί πρέπει ν γίν. κενοι πο λεγχαν τ δημόσιο βίο κα τν κατεύθυναν. κενοι πο χάραζαν τς γραμμς κι νοιγαν πρτα μ τ νο τος δρόμους σώπασαν. Γιατί, βέβαια, ο βάρβαροι ατ δν τ καταλαβαίνουν -τ βαριονται!
 Προετοιμασμένοι, λοιπόν, καλά, περιμένουν. Κι στόσο μι λλη νησυχία διαπερν τος πάντες. Τ πρόσωπα σοβαρεύουν πολύ. Κα ξάφνου ο δρόμοι κ’ ο πλατεες δειάζουν κι λοι γυρίζουν στ σπίτια τους συλλογισμένοι.
 Νύχτωσε κι χι μόνο δν ρθαν ο βάρβαροι, λλ φτάσανε κα μερικο π’ τ σύνορα κα βεβαίωσαν πς βάρβαροι δν πάρχουν κν! λ’ τοιμασία κ’ ναμον πεσε στ κεν κα τώρα στ σκέψη ξυπνάει μείλικτο τ ρώτημα: «τί θ γίνουμε χωρς βαρβάρους;» γιατί, λ’ ζωή, τ μέλλον, εχε π πρν δοθε σ’ ατούς. Πς τώρα θ συνέχιζαν ν ζον χωρς κείνους;
 «Βάρβαροι» εναι ο δικαιολόγητοι φόβοι μας, ο στήρικτες πεποιθήσεις μας. ,τι μς κλέβει τ παρν κα μς καταστρέφει τ μέλλον. ,τι μς παγώνει κα μς καθηλώνει. ,τι μς ποτρέπει π’ τς δικές μας σωστς δραστηριότητες. ,τι μς πομακρίνει π τος δικούς μας στόχους. ,τι μς λλοιώνει τ δική μας ζωή. ,τι μς κάνει ν ποκρινόμαστε, ν φορμε πλουμιστ ροχα, πλατει χαμόγελα, ραες λέξεις ψεύτικες, μέχρι ν χάσουμε ριστικ τν λήθεια μας. ,τι μς προσφέρει να τάχα «νόημα», μέχρι ν γελαστομε κα ν χάσουμε τ ληθιν νόημα τς ζως μας.
 Χρειάζεται προσοχή. Ο βάρβαροι δν πάρχουν μ περιμένουν.


Πηγή: http://www.diorthoseis.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου