Τρίτη, 14 Ιουλίου 2015

Η Ελλάδα σήμερα… Δημήτρης Γ.


Κλειστοί καιροί· κλειστοί, περίκλειστοι,
μακράν της θέας τ’ ουρανού, παρατημένοι
σε ανέμους, θύελλες, χιόνια και θολούρες.
Μάτην φωνούν οι αλέχτορες την εθισμένην ώρα.
Τάκης Παπατζώνης "Το κούτσουρο των γερόντων"

                                              ………………………………

Τον κουτό και τον αμόρφωτο δεν πρέπει να τον κολακεύουμε πολύ, γιατί μια μέρα θα μας χτυπήσει. Ούτε και πρέπει να τον περιφρονούμε πολύ, διότι κάποτε θα μας εκδικηθεί . Μαξίμ Γκόρκυ

Η Ελλάδα σήμερα…
Μια χώρα σε παραλήρημα.
Μια χώρα που βαδίζει με…
έναν πρωθυπουργό, σχεδόν, χωρίς βουλευτές...
… που ενώ δεν πίστευε, είδε το «φως το αληθινό» στην τελευταία ολονυκτία των Βρυξελών…
… που ΚΑΤΑΦΕΡΕ μέσα σε πέντε μήνες να πετύχει την πλήρη διάλυση ΟΛΩΝ… και να στήσει τη λαιμητόμο σε εμφανή, πλέον θέση…
… που σουλατσάροντας ανά τας Ευρώπας, «ΦΩΝΑΖΕ» σε όλους: ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΟΙ και ΑΝΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ ΜΠΑΤΑΧΤΣΙΔΕΣ…
… που κατάφερε να πετύχει, να κρατικοποιηθεί, πλέον, κάθε μισθός και εισόδημα, επιτυγχάνοντας ότι δεν κατάφερε ο Κλάρας τον Αγγελέτος και τα άλλα παιδιά…
… που πίστευε, μέσα στην παραζάλη του, ότι σε λίγα χρόνια, οι λαοί της Ευρώπης, θα βάφτιζαν τα παιδία τους Αλέξη…

Μια κυβέρνηση που…
αποτελούμενη…
…από κάποιους αδαείς και ανερμάτιστους εραστές της κρατικοδίαιτης νομενκλατούρας,
…από κάποιους πονηρούς «φίλους» της δραχμής, που εξυπηρετούν εγχώριους και αλλοδαπούς καταθέτες του εξωτερικού, που αναμένουν την δραχμή ως μάννα εξ ουρανού,
…από κάποιους, ρομαντικούς, εραστές του Στάλιν, του Μαδούρο, του δελτίου, της ζωοτροφής, του ρουβλιού και άλλων ωραίων…
…και από κάποιους απολέμητους ιδιώτες
…προσπαθεί να σκεφτεί και δεν της «βγαίνει»…
και δηλώνει ότι θα ψηφίσει τα μέτρα ως απάντηση στους πραξικοπηματίες!!!
Μια κυβέρνηση, που αμφιβάλω αν πιστεύονται και μεταξύ τους πια…

Κι ένας λαός που παρακολουθεί, προσεύχεται και ελπίζει.
Παρακολουθεί το «τσίρκο» και απορεί…
Προσεύχεται για το αύριο και περιμένει το θαύμα…
Ελπίζει να ξυπνήσει και να ‘ναι όνειρο…

Ένας λαός, που ΚΑΝΕΙΣ δεν του είπε ποτέ, ότι η αξιοπρέπεια κατακτάται με κόπο κι αγώνα κι όχι με συνθήματα…
Ένας λαός, που του αλλοίωσαν και την έννοια της περηφάνιας, που για αιώνες κουβαλούσε…
Ένας λαός, που αντιλαμβάνεται, σιγά σίγα, μετά από 5 χρόνια, ότι σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς, μέσα σε μια αρτηριοσκληρωτική και επικίνδυνα γερμανοκρατούμενη, για μας και για την ίδια, Ευρώπη, το πολιτικό προσωπικό στο σύνολό του είναι λίγο…

Ένας λαός, που περιμένει, σκυμμένος στα τέσσερα, να νιώσει το BIG COCK της πρώτης φοράς…

Δημήτρης Γ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου