Τρίτη, 31 Μαρτίου 2015

Mε διαρκώς απλωμένο το χέρι... Παναγιώτης Κονδύλης



Από άρθρο γραμμένο πριν είκοσι χρόνια… αλλά πολύ επίκαιρο.

Τα «δίκαια» της Ελλάδας δεν εντυπωσιάζουν κανέναν, όσο πίσω τους βρίσκεται ένας παρίας με διαρκώς απλωμένο το χέρι, κάποιος που ζει από δάνεια, επιδοτήσεις και «προγράμματα στήριξης»
Οι μετριότητες, υπομετριότητες και ανθυπομετριότητες, που συναπαρτίζουν τον ελληνικό πολιτικό και παραπολιτικό κόσμο, δεν έχουν το ανάστημα να θέσουν και να λύσουν προβλήματα τέτοιας έκτασης και τέτοιου βάθους.
Οι ευρύτερες μάζες, καθοδηγούμενες από το ίδιο ένστικτο της βραχυπρόθεσμης αυτοσυντήρησης, έχουν βρει τη δική τους ψυχολογικά βολική λύση: το έθνος το υπηρετούν ανέξοδα περιβαλλόμενες γαλανόλευκα ράκη, οπότε το καλεί η περίσταση, και έχοντας κατόπιν ήσυχη συνείδηση το κλέβουν μόνιμα με παντοειδείς τρόπους: από τη φοροδιαφυγή, την αισχροκέρδεια και τα «αυθαίρετα» ίσαμε τα ευκολοαπόκτητα πτυχία, τη χαμηλή παραγωγικότητα εργασίας (ούτε το 50% του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης!) και την κραυγαλέα ανισότητα ανάμεσα σ' ό,τι παράγεται και σ' ό,τι καταναλώνεται, με αποτέλεσμα την καταχρέωση και την πολιτική εξάρτηση του τόπου.
Αν λάβουμε υπ' όψιν μας μόνον όσα πράττονται και αφήσουμε εντελώς στην άκρη την εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους οι πράττοντες, τότε φαίνεται να βρισκόμαστε σε συλλογική αναζήτηση της ιστορικής ευθανασίας, υπό τον ορό να σκηνοθετηθούν έτσι τα πράγματα, ώστε κανείς να μην έχει την άμεση ευθύνη, και επίσης υπό τον ορό να τεχνουργηθούν απροσμάχητες ανακουφιστικές εκλογικεύσειςελληνοκεντρικές» ή «εξευρωπαιστικές», αδιάφορο). Τις τραγωδίες ή τις κωμωδίες, που μπορούν να περιγράψουν με τις αρμόζουσες αποχρώσεις αυτήν την ιδιαίτερη κοινωνική και ψυχολογική κατάσταση, θα τις γράψουν ίσως άλλοι. Εμένα μου έρχεται στον νου η τετριμμένη, αλλά πάντοτε ευθύβολη θυμοσοφία: όπως στρώνει καθένας, έτσι και κοιμάται.
Παναγιώτης Κονδύλης

                    *********

Θα βγάλει δόντια το επικείμενο
και θα δαγκώσει την ουρά του μόλις παρελθόντος,
έλεγε
κι έκανε λάθη κυκλικά.

Αντιγόνη Βουτσινά, Το λάθος ποίημα.

Κυριακή, 29 Μαρτίου 2015

Με τὴ Βουλὴ μην πιάνεσαι, με τους Καλαμαράδες...


ΔΗΛΩΣΕΙΣ…

Βασιλική Κατριβάνου, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ: «Tα συνθήματα των ΟΥΚ στην παρέλαση της 25/3 είναι μια ευθεία πρόκληση για τη δημοκρατία. Μου φαίνεται εξαιρετικά ανησυχητικό και αδιανόητο να μείνει χωρίς τιμωρία. Είναι δυνατόν; Στην παρέλαση, μονάδες του ελληνικού στρατού, φωνάζουν «Και το όνειρο μας είναι, στην Πόλη εμείς να μπούμε, σημαία να υψώσουμε, τον ύμνο εμείς να πούμε»; Η ατιμωρησία τους εκτρέφει». 26/3/15,tovima.gr

Δημ.Παπαδημούλης, ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ: «Τα εθνικιστικά συνθήματα των ΟΥΚ στην παρέλαση, είναι αντίθετα με την πάγια εξωτερική πολιτική της χώρας. Η κυβέρνηση οφείλει να βάλει φρένο». 26/3/15,tovima.gr

Το ΠαΣοΚ ζητεί να αποδοθούν ευθύνες σε «αυτούς που έδωσαν στα ΟΥΚ το 'ελεύθερο' να διαμορφώνουν την εξωτερική πολιτική και την πολιτική εθνικής ασφάλειας». 26/3/15,tovima.gr

Θανάσης Καρτερός, αρθρογράφος εφημερίδας «Αυγή»: «Βρες άκρη με τους στρατόκαυλους. "Και τ' όνειρό μας είναι στην Πόλη εμείς να μπούμε" διακήρυξαν στεντορεία τη φωνή στη διάρκεια της παρέλασης οι άνδρες των ΟΥΚ. Αυτοί οι από πάνω επικίνδυνοι ηλίθιοι, στους οποίους η δημοκρατία και η πατρίδα εμπιστεύονται όπλα και εξουσίες για την άμυνά τους, από ποιες τρύπες μαύρης βλακείας και άραχλης πατριδοκαπηλίας έχουν βγει; Όσοι ονειρεύονται να πάρουν την Πόλη, να αναστήσουν τον φοίνικα, να ανακηρύξουν τον στρατό υπέρτατη αρχή, δεν έχουν θέση στις ένοπλες δυνάμεις. Αρκετά κόστισε στον ελληνισμό αυτή η πανούκλα». 28/3/15, protothema.gr

ΣΧΟΛΙΟΝ…

θάνατος το δυσσέως νδρούτσου
Διαβάτ᾿ π τ Λιβαδει κα σύρτε στ Βελίτσα,
 κι κε ν᾿ κοστε κλαύματα, δάκρυα κα μοιρολόγια.
N᾿ κοστε τν νδρούτσαινα, τ μάνα το Δυσσέα,
πς σκούζει, πς μυριολογ, κα σν τρυγόνι κλαίει!
«Δν σ᾿ τ επα γ Δυσσέα μου, δν σ᾿ τ επα γ παιδί μου,
μ τ Βουλ μν πιάνεσαι, μ τος Καλαμαρδες!
Κάνουν τν Γκούρα Κεχαγι κα τ Νικόλα πρτο».
Δημοτικό

Κοζής Δεσύλας: Οδ. Ανδρούτσος

Τον Οδ. Ανδρούτσο συνέλαβε το παλιό πρωτοπαλίκαρό του ο Γιάννης Γκούρας κατ’ εντολή της τότε κυβέρνησης(δηλ. των πολιτικών) και τον έκλεισαν σε φυλακή στο κάτω μέρος του ψηλού Γουλά (πύργου) που υψωνόταν δεξιά στην είσοδο των Προπυλαίων της Ακρόπολης. Ο Καραϊσκάκης μόλις το έμαθε εξοργίστηκε, έβρισε τον Γκούρα «παλιόβλαχο» και  προσπάθησε  να τον απελευθερώσει αλλά δεν μπόρεσε. Εκτελεστικά όργανα της δολοφονίας ήταν οι Ιωάννης Μαμούρης, Παπακώστας Τζαμάλας, Μήτρος της Τριανταφυλλίνας και ο στρατιώτης Θεοχάρης από το Λιδωρίκι, ενεργώντας κατά διαταγή του Γκούρα, απομάκρυναν τον δεσμοφύλακα, μπήκαν στο κελλί του Οδυσσέα Ανδρούτσου και τον θανάτωσαν με τα ίδια τους τα χέρια. Ύστερα γκρέμισαν το σώμα του από τον Γουλά κάτω στο λιθόστρωτο του ναού της Απτέρου Νίκης και διέδωσαν ότι τάχα ο φυλακισμένος είχε επιχειρήσει να δραπετεύσει, αλλά το σχοινί που χρησιμοποίησε κόπηκε και έτσι σκοτώθηκε.

Απόστολος Βακαλόπουλος, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους,


Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Δεν επινοώ αλήθειες... Χάρης Βλαβιανός



ΕΙΔΗΣΕΙΣ…

Γ. Βαρουφάκης: «Δεν θα κάνουμε βιαστικές κινήσεις… Παραμένει ο ΕΝΦΙΑ μέχρι νεωτέρας... Όσον αφορά στην αύξηση του αφορολόγητου στα 12.000 ευρώ… θα γίνει σταδιακά και θα ξεκινήσει μετά την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων με τους «θεσμούς».  3/3/15, ethnos.gr

Ν. Βαλαβάνη αναπληρώτρια υπουργός Οικονομικών: «Θα ελεγχθούν από την εφορία όσοι δεν ενταχθούν στη ρύθμιση οφειλών. Να είναι σίγουροι ότι αργά ή γρήγορα θα περάσει η εφορία… 20/3/15, naftemporiki.gr

Με νέα εγκύκλιο που εξέδωσε, η γενική γραμματέας Δημοσίων Εσόδων Αικ. Σαββαΐδου, με διευκρινίσεις για την εφαρμογή διατάξεων του νέου Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, όσοι ιδιοκτήτες εκμισθούμενων κτισμάτων, οικοπέδων ή αγροτεμαχίων δεν εισέπραξαν από τους μισθωτές των ακινήτων τους τα οφειλόμενα ενοίκια υποχρεούνται φέτος να δηλώσουν στην εφορία τα μη εισπραχθέντα αυτά ποσά ως κανονικά αποκτηθέντα εισοδήματα! Πρέπει δε να πληρώσουν γι’ αυτά φόρο που θα κυμαίνεται από 11% έως 33%! 28/3/15, e-typos.com

 ΣΥΡΙΖΑ: ΒΑΡΒΑΡΟ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ΤΗΣ ΔΕΗ. 16 Νοεμβρίου 2011
Πρόστιμο 350 ευρώ για όσους δεν πλήρωσαν το χαράτσι του 2013. 27/3/15, youpress.gr

ΣΧΟΛΙΟΝ… 

Δεν επινοώ
αλήθειες. Τις φιλτράρω
από συμβάντα.

Χάρης Βλαβιανός

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2015

Όσα αφήνουμε να πεθάνουν...Norman Cousins

Αλέξανδρος Ησαΐας: Η μάχη της Αλαμάνας

Ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας μίλησε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών για την Επανάσταση του 1821. Παραθέτω κάποια αποσπάσματα απ’ την ομιλία του και τα σχόλια κάποιων εκ των πρωταγωνιστών… και μη.

Αλ Τσίπρας: «Την Ελληνική Επανάσταση δεν μπορούμε να την διαβάσουμε, ούτε, πολύ περισσότερο, να την κατανοήσουμε, έξω και πέρα από την οικουμενική δυναμική των μεγάλων κοινωνικών και πολιτικών ρευμάτων της εποχής εκείνης. Χρειάζεται να θυμόμαστε ότι το 1821, πέρα από «Ελληνική υπόθεση», είναι το έτος της εξέγερσης στο Μεξικό, είναι το έτος της ενοποίησης της Αϊτής, το έτος της διακήρυξης της ανεξαρτησίας για μια σειρά από χώρες της Λατινικής Αμερικής. Είναι η εποχή που απέναντι στην Ευρώπη των παλαιών καθεστώτων, της από Θεού ταγμένης απολυταρχίας, των εκ καταγωγής προνομίων και της θρησκευτικής μισαλλοδοξίας, συγκροτείται ένα ριζοσπαστικό ρεύμα ιδεών, που διεκδικεί την Ευρώπη της δημοκρατίας, την Ευρώπη της ισότητας, της αλληλεγγύης, της θρησκευτικής ελευθερίας.»
Σχόλιον…1ον
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: «Σὰν μία βροχὴ ἦρθε σὲ ὅλους μας ἡ ἐπιθυμία τῆς ἐλευθερίας καὶ ὅλοι, καὶ οἱ κληρικοὶ καὶ οἱ προεστοὶ καὶ οἱ καπεταναῖοι καὶ οἱ γραμματισμένοι καὶ οἱ ἔμποροι, ὅλοι συμφωνήσαμε στὸν ἴδιο σκοπὸ καὶ κάναμε τὴν ἐπανάσταση… Ἡ ἐπανάστασις ἡ ἐδική μας δὲν ὁμοιάζει μὲ καμμίαν ἀπὸ ὅσας γίνονται τὴν σήμερον εἰς τὴν Εὐρώπην. Τῆς Εὐρώπης αἱ ἐπαναστάσεις ἐναντίον τῶν διοικήσεών τους εἶναι ἐμφύλιος πόλεμος·ὁ ἐδικός μας πόλεμος ἦτο πλέον δίκαιος, Ἦτον ἔθνος μὲ ἄλλον ἔθνος».

Αλ Τσίπρας :«Αποτελεί την ένοπλη προσπάθεια να ανατραπεί το παλιό απολυταρχικό καθεστώς, στο οποίο οι πληθυσμοί ήταν υποταγμένοι ελέω Θεού, και επιδιώκει ταυτόχρονα την εγκαθίδρυση μιας νέας πολιτικής τάξης, στο όνομα της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας των εθνών.»
Σχόλιον… 2ον
Αδαμάντιος Κοραής:«Μόνον το Εαγγελίου διδαχ μπορε ν σώση τν ατονομίαν το γένους. Ο λληνες πολέμησαν χι μόνο πρ πατρίδος λλ κα πρ πίστεως».

ΣΧΟΛΙΟΝ… 3ον

H τραγωδία της ζωής δεν είναι ο θάνατος
αλλά όσα αφήνουμε να πεθάνουν μέσα μας
όσο είμαστε ζωντανοί.

Norman Cousins

Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2015

Ιδεολόγοι... των «όλα αλλάζουν»... Κ. Παλαμάς

Έκτωρ

ΔΗΛΩΣΕΙΣ…


Από το μήνυμα του Αρ. Μπαλτά, υπουργού Παιδείας, για την 25η Μαρτίου: «Όλες οι επαναστάσεις, όπως και η ελληνική, δημιούργησαν σε μεγάλο βαθμό τους λαούς που τις έκαναν. Η εποχή των επαναστάσεων έβαλε στην ημερήσια διάταξη της ιστορίας το αίτημα για ελευθερία, το αίτημα για απελευθέρωση από τους βασιλιάδες, τους αυτοκράτορες και τον σουλτάνο». 25/3/15, real.gr



Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ

Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ

ΣΧΟΛΙΟΝ…

Ιδεολόγοι και νιτερεσσολόγοι, των «όλα αλλάζουν»
οι διαλαλητάδες κι όσοι στο γυρισμό των ίδιων καίνε λιβάνι,
κι όσοι καταφρονητάδες των όχλων,
κι εσείς οι άθεοι κι όσοι θρήσκοι κι εσείς,
των προλετάριων οι λαμπάδες, κι όλοι,
υπεράνθρωποι, άνθρωποι, ανθρωπίσκοι!
Κ. Παλαμάς



Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

H νύχτα γελούσε... Διογένης Γαλήνης


ΕΙΔΗΣΙΣ…

Ποινή φυλάκισης ενός έτους με τριετή αναστολή για τον Γ. Παπακωνσταντίνου
Ο κ. Παπακωνσταντίνου κρίθηκε ένοχος κατά πλειοψηφία, καθώς 5 δικαστές εκ των οποίων και ο Πρόεδρος του Ειδικού Δικαστηρίου είχαν την άποψη ότι πρέπει να κηρυχθεί αθώος.
Συγκεκριμένα το δικαστήριο αποφάσισε για το αδίκημα της νόθευσης εγγράφων που αφορά στην αφαίρεση των ονομάτων, την ενοχή κατά πλειοψηφία για πλημμέλημα.
Σύμφωνα με την πλειοψηφία: «Το usb αποτελεί έγγραφο με εκδότη τις γαλλικές αρχές. Τα διέγραψε τα τρία αρχεία . Είχε σκοπό να διαφυλάξει την πολιτική του εικόνα γι αυτό αφαίρεσε τα ονόματα. Ωστόσο, δεν αποδείχτηκε ζημία μεγαλύτερη των 150.000 ευρώ, ούτε καν αν υφίσταται τέτοια σε βάρος του Δημοσίου».
Δύο μέλη του δικαστηρίου είχαν την άποψη πως δεν υφίσταται καν έγγραφο για να νοθευτεί.
Για το αδίκημα της απόπειρας απιστίας κρίθηκε ομόφωνα αθώος.
24/3/15, naftemporiki.gr

ΣΧΟΛΙΟΝ…

Ο πολιτικός ήταν ψυχοπαθής,
ο ποιητής μπουρδολόγος,
ο δικηγόρος απατεώνας,
ο εισαγγελέας χασμουριότανε στην έδρα
και η νύχτα γελούσε.

ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΓΑΛΗΝΗΣ

Έτυχαν μαζεμένοι πολλοί και μεγάλοι πολεμιστές. Ηλ. Μπαζίνας

Γ. Μαργαρίτης: Γ. Καρα'ι'σκάκης

Η εθνική παλιγγενεσία είναι φυσικά ένα πολυπλοκότατο φαινόμενο, που αυτό το κείμενο δεν φιλοδοξεί να αναλύσει. Υπήρξε όμως και μια πλευρά του φαινομένου που οι Έλληνες τείνουμε να ξεχνάμε ίσως διότι μας έχουν επιβάλει ήρωες ξένους και ψεύτικους: την πλευρά του πολεμιστή. Καλές όλες οι διπλωματίες και οι πολιτικές λύσεις, αλλά αν κάποιος δεν πιάσει τα άρματα στα χέρια του, δεν γίνεται τίποτα. Η Ελλάδα έχει κάνει πολλές προσπάθειες να απελευθερωθεί από την Άλωση κι έπειτα. Οι συγκυρίες έφεραν το ποθητό αποτέλεσμα το 1821-28. Μια από τις συγκυρίες είναι ότι τότε έτυχαν μαζεμένοι και πολλοί μεγάλοι πολεμιστές.
 Πού βάσιζαν όμως τις πολεμικές τους προσπάθειες οι αγωνιστές του '21; Ας ξεκινήσουμε από το πού δεν βασίζονταν.
 Οι ξεσηκωμένοι Έλληνες πρώτα από όλα δεν είχαν άξιο λόγου ιππικό. H τάση τους λοιπόν ήταν πάντα να αποφεύγουν τις μάχες παρατάξεως, σε "αναπεπταμένα πεδία", που ήταν ακριβώς το φαΐ των Τούρκων ιππέων, των "σπαχήδων" ή σιπαχήδων, όπως είναι το πιο σωστό. Ευθύς εξ αρχής, μετά τη σφαγή του Δραγατσανίου, οι δικοί μας κατάλαβαν ότι οι ορθόδοξες πολεμικές τακτικές της εποχής δεν υπόσχονταν πολλά πράγματα γι' αυτούς. Ειδικά ο μεγαλοφυής Κολοκοτρώνης, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος δεν έκανε χωρίς το άλογό του (οικογενειακή παράδοση γαρ) δεν έκανε αρχικά καμία προσπάθεια να δημιουργήσει ιππικό. Για το είδος ενδιαφέρθηκε μόνο κοντά στο τέλος του αγώνα, όταν γνώρισε και εξετίμησε τον Πορτογάλο αξιωματικό του ιππικού Αλμέιδα. Αντίστροφα, η ολέθρια για τα ελληνικά όπλα "μάχη" του Πέτα, "κατόρθωμα" των κάθε λογής Μαυροκορδάτων και λοιπών άσχετων περί τα πολεμικά, έδειξε ότι η μεγάλη δύναμη των Οθωμανών παρέμεινε το ιππικό τους. Ποτέ οι Έλληνες δεν κέρδισαν μάχη παρατάξεως σε κάμπο, που επέτρεπε ανάπτυξη ιππικού. Το πρόβλημα ήταν πιο μικρό από όσο φαίνεται, γιατί η Ελλάδα, σαν χώρος, ευνοεί πάνω από όλα τον πεζό πολεμιστή και τις τακτικές του ανταρτοπόλεμου.
 Η συμφορά στο Μανιάκι ήταν αποτέλεσμα του ότι ο Παπαφλέσσας θέλησε να το παίξει στρατιωτικός. Ο τόπος ήταν ακατάλληλος για ταμπούρια και εξαιρετικά κατάλληλος για επελάσεις ιππικού. Οι Μανιάτες οπλαρχηγοί, που ήξεραν, δεν ήθελαν με τίποτα να δοθεί η μάχη στο Μανιάκι. Ο Σταυριανός Καπετανάκης έφυγε, ο Βοΐδης Μαυρομιχάλης, όμως, έμεινε και πήγε αδικοχαμένος.
 Από όλους τους Έλληνες αγωνιστές, ο πιο ειδικός σε θέμα έφιππου πολέμου ήταν ο Χατζημιχάλης Νταλιάνης. Τελικά χάθηκε κι εκείνος στο Φραγκοκάστελλο των Σφακιών, μαζί με τους "δροσουλίτες" του, αντιμετωπίζοντας υπέρτερες δυνάμεις τούρκικου ιππικού. Τα πνεύματα του Ηπειρώτη κένταυρου και των παλικαριών του βγαίνουν τα πρωινά του Μάη και σεργιανάνε στον τόπο της θυσίας τους.
 Ούτε για σοβαρό χερσαίο πυροβολικό μπορούσαν να κάνουν λόγο οι Έλληνες. Στα κανόνια του Κιουταχή και -προπάντων- του ευρωπαϊκών στρατηγικών προδιαγραφών Ιμπραήμ δεν είχαν αντιπαρατάξουν τίποτα. Μόνον οι Επτανήσιοι αγωνιστές υπό τον Μεταξά είχαν πυροβόλα και δυτικού τύπου οργάνωση. Και αυτό φάνηκε περίτρανα στη μάχη του Λάλα, που στάθηκε στην ουσία μια λαμπρή νίκη των επτανησιακών κυρίως όπλων.
 Φυσικά στη θάλασσα τα πράγματα άλλαζαν. Οι Έλληνες χωρίς να μπορούν να συναγωνισθούν το τονάζ και τη δύναμη πυρός μιας υπερδύναμης, όπως ήταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία, είχαν πάντως και πλοία και κανόνια. Και προπάντων είχαν τα πυρπολικά, όπλο τρομακτικό στα χέρια ατρόμητων και αποφασισμένων ανθρώπων. Και, πάνω από όλα, τη ναυτική τέχνη, που οι Τούρκοι δεν κατάφεραν ποτέ να αποκτήσουν. Έτσι έχουμε το φαινόμενο μιας "τεχνολογικής ψαλίδας" υπέρ των ναυτικών και σε βάρος των χερσαίων δυνάμεων των Ελλήνων. Δηλαδή στη θάλασσα οι Έλληνες ήταν "μοντέρνα" δύναμη, όπως άλλωστε είχαν υπάρξει και οι Βυζαντινοί περισσότερο από μια χιλιετία νωρίτερα. Ενώ στη στεριά η πολεμική μας προσπάθεια βασιζόταν σχεδόν αποκλειστικά στην ποιότητα των ανδρών.
 Η ποιότητα αυτή, όμως, ήταν πραγματικά πανύψηλη και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ευόδωση του αγώνα. Πολεμιστές της κλάσεως ενός Καραϊσκάκη, Μάρκου Μπότσαρη, Ανδρούτσου ή Νικηταρά είναι θέμα αγαθής σύμπτωσης να τύχουν όλοι μαζί.
 Ο Μπότσαρης ήταν ο τυπικός Σουλιώτης, με υπερτροφικό φιλότιμο και "μπέσα" και παντελή αδιαφορία για τον κίνδυνο. Όπως και ο εγωιστής και αγέρωχος Ανδρούτσος, ήταν πιο κατάλληλος για κερδίζει μάχες παρά πολέμους. Και οι δύο ήταν απαράμιλλοι στο να εμψυχώνουν και να παρασύρουν τους άνδρες τους μπροστά, συχνά χωρίς να έχουν σαφή εικόνα του τι πρόκειται να επακολουθήσει. Συνολικά όλοι οι Στερεοελλαδίτες ήταν φοβερά σκληροτράχηλοι, πραγματική πείρα πολέμων όμως είχαν πρώτοι οι Σουλιώτες και μετά όλοι οι άλλοι.
 Στους Σουλιώτες και τους Μανιάτες κυρίως βασιζόταν ο Κολοκοτρώνης στα κρίσιμα πρώτα βήματα του αγώνα. Οι Μανιάτες ήταν πειθαρχημένοι και σπάνια επιχειρούσαν ατομικούς ηρωισμούς. H μακραίωνη αυτονομία τους έγινε αιτία να διαμορφώσουν βάσεις μόνιμης στρατιωτικής οργάνωσης, ιδίως στη λεγόμενη "Έξω" Μάνη. Χαρακτήρες αρκετά σκυθρωποί και εξοικειωμένοι με το θάνατο, συντηρούσαν το "δουφέκι" τους σαν παιδί τους και το γνώριζαν καλά. Μάχονταν από ενέδρες και με μεγάλη αποτελεσματικότητα, κάτι που φόβιζε ιδιαίτερα τους Τούρκους. Όλοι οι αγωνιστές, πάντως, γνώριζαν άριστα την τακτική της ενέδρας και του κλεφτοπόλεμου, γι' αυτό και προκαλούσαν μεγάλες απώλειες στον εχθρό, που είχαν σαν συνέπεια τη διάβρωση του ηθικού των Τούρκων.
 Ιδιαίτερο τρόμο προκαλούσε στους Τούρκους ο Νικηταράς. Πολεμιστής αρχέγονων προτύπων, έκανε τη δουλειά με τα χέρια του και το ψυχρό ατσάλι. Όπως συνέβαινε και με τον Αχιλλέα, ούτε να του κρυφτής μπορούσες, ούτε να γλιτώσεις από αυτόν γιατί πολεμούσε από κοντά. Στη μάχη σώματος προς σώμα ο Νικηταράς ήταν, αν πιστέψουμε τις πολλές και σοβαρές μαρτυρίες που υπάρχουν, ένα από τα πιο "ανδροφόνα" μηχανήματα που γνώρισε ποτέ ο κόσμος. (Φυσικά ο Ράμπο φονεύει περισσότερους αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία...)
 Άλλος τρομερός "σωματικός" μαχητής ήταν ο θηριώδης Κριεζώτης, που στη μάχη του Καματερού ξεπάστρεψε ένα ανυπολόγιστο αριθμό σπαχήδων με ένα ρόπαλο ή κατ' άλλους γκλίτσα. Κάτι σαν το γαϊδουροσάγωνο του Σαμψών, δηλαδή. Άλλοι αγωνιστές πάλι διακρίνονταν για τη χρήση των όπλων. Παραδείγματα ο Μητροπέτροβας που, αν και προχωρημένης ηλικίας, έκανε "το κάθε βόλι" του τουφεκιού του να μετράει. Φοβερός σκοπευτής λέγεται πως ήταν και ο Καραϊσκάκης, που είχε βέβαια σε υπερτροφικό βαθμό και όλα τα ταλέντα του μεγάλου επιτελικού στρατιωτικού.
 Κοντολογίς, οι Έλληνες υπερείχαν πολύ από τους Τούρκους σε έμψυχο υλικό και φυσικά και σε κίνητρα, που είναι το άλφα και το ωμέγα κάθε σοβαρής πολεμικής προσπάθειας. Δηλαδή πολεμούσαν με το μυαλό, την ψυχή και τις δυνάμεις τους αδιαφορώντας για την ανισότητα των μέσων και του χρήματος σε βάρος τους...

Ηλίας Μπαζίνας, 25/3/95