Παρασκευή, 18 Απριλίου 2014

Αγία Παρασκευή Μεγάλη. Κωστής Παλαμάς

Θεόδωρος Ράλλης

«Η νύχτα των Παθών, αγία Παρασκευή μεγάλη,
 θυμάσαι; Οι κράχτες βροντεροί του δρόμου και χουγιάζουν
 «Ώρα, ώρα για την εκκλησιά!» Τα σήμαντρα σωπαίναν,
μήπως ταράξουν του Ιησού τον ύπνο ολογυρμένου
στων επιτάφιων τα χρυσά τα σάβανα που οι βιόλες
χλωμές και τα τριαντάφυλλα τα κοκκινοπλουμίζαν.

Θυμάσαι; Η νύχτα των Παθών μα και τ’ Απρίλη η νύχτα
της χώρας όλα, νόμιζες, να βουβαθούν γυρεύαν
θρήσκα και κατανυχτικά, τη σιγαλιά να κάμουν
μια προσφορά ευλαβική προς του Κυρίου τα Πάθη.

Και μοναχά δε σώπαινε στο περιβόλι μέσα
με τη δικούλα του εκκλησιά, με τη λατρεία δική του,
 πιστός και ιερουργός Θεού ψηλότερου απ’ όλους,
 τ’ αηδόνι. Η νύχτα των Παθών, μα και τ’ Απρίλη η νύχτα.

Διάπλατες πέρα οι εκκλησιές ολόφωτες και φτάναν
απ’ τ’ ανοιχτά παράθυρα στα σπίτια μας οι θρήνοι
σεμνοί κι αντιθρηνούσανε στου χριστιανού τα χείλη:
 «Ζωή εν τάφω… Έαρ γλυκύ… Γλυκύτατόν μου τέκνον..»

Μπρος στην πεζούλα του σπιτιού, της γειτονιάς μελίσσι
κι εμείς, αγόρια αγίνωτα κι αστάλωτες παιδούλες,
 ο ύπνος δε μας έπαιρνε, προσμέναμε την ώρα
της εκκλησιάς...»


Κωστής Παλαμάς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου