Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014

Ποτέ δεν είναι αργά... Αντ. Σαμαράκης.

Γ. Τσαρούχης

ΕΙΔΗΣΙΣ…

Με σκηνή από αρχαία τραγωδία έμοιαζαν όσα εκτυλίχθηκαν την Κυριακή στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚΟ πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, κ. Βενιζέλος, ούρλιαζε προς τον πρώην πρόεδρο της Βουλής Απόστολο ΚακλαμάνηΕίσαι το ίδιο πουστόγερος όπως ο συνονόματός σου».31/3/14 protothema.gr

ΣΧΟΛΙΟΝ…

Μην πεις ποτέ σου: «είναι αργά»
 κι αν χαμηλά έχεις πέσει
κι αν λύπη τώρα σε τρυγά
κι έχεις βαθιά πονέσει.

Μην πεις ποτέ σου αυτές τις δυό
απελπισμένες λέξεις.
Κι άς έμπλεξες με το κακό,
καί πάλι θα ξεμπλέξεις!

Ποτέ, ποτέ δεν είναι αργά!
Πρέπει να το πιστέψεις
καί την Πίστη στην καρδιά
Εκείνον να γυρέψεις.

«Είναι αργά!» λοιπόν μην πεις
ότι κι αν σού συμβαίνει.
Φτάνει να Του προσευχηθείς
κι άμέσως σ’ ανασταίνει!


ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΚΗΣ

Κυριακή, 30 Μαρτίου 2014

Το όνομά σου θα ’ναι πια για γέλια... Μάνος Ελευθερίου



ΕΙΔΗΣΙΣ…

Βούλη: Συνεχίζεται η συζήτηση του πολυνομοσχεδίου με ομιλίες βουλευτών…
Τα μεσάνυχτα η ψηφοφορία

ΣΧΟΛΙΟΝ…

Πάντα κάτι μένει για να πεις
Κάτι που είναι μόνο για τους άλλους
Να φιλήσεις πόδια ώς τους αστραγάλους
Στους αλήτες να ’σαι συνεπής

Τότε θα ’σαι μες στην αγορά
Ένας σεβαστός αρχιερέας
Σε βιτρίνα θα ’σαι σπάνιος αμφορέας
Δίπλα σ’ αντικείμενα ιερά

Θα γραφτείς για πάντα στα χαρτιά
Με τ’ αποτυπώματα χεριών σου
Στην ασπρόμαυρη φωτό το πρόσωπό σου
Θα ’ναι σαν τοπίο στη φωτιά

Χρόνια όσα έχεις σιχαθεί
Θα τους δίνεις το αίμα της καρδιάς σου
Για να πάρεις τίτλους τα παράσημά σου
Κι η ζωή σου να εξιλεωθεί

Πάντα κάτι μένει για να βρεις
Κάτι ο καθείς θα συμπληρώνει
Θ’ αγοράζει άλλος κι άλλος θα πληρώνει
Τη διαφορά θα εκλιπαρείς

Θα συρθείς. Θα θέλεις να σωθείς.
Το όνομά σου θα ’ναι πια για γέλια
Και θα βλέπεις την καρδιά σου στα τσιγκέλια
Θα παρακαλάς μην τρελαθείς


Μάνος Ελευθερίου

Σάββατο, 29 Μαρτίου 2014

Ποιο κουνιέται; Ζήσιμος Λορεντζάτος.


ΔΗΛΩΣΙΣ…

Γιάννης Δραγασάκης, αντιπρόεδρος της Βουλής, ΣΥΡΙΖΑ (σε συνέντευξη στο ρ/φ σταθμό «Στο κόκκινο»):

«Δεν εννοούσα ότι "η κρίση είναι δική μας" λέγοντας "η κρίση είναι δική μας" !!!

29/3/14 ΕΘΝΟΣ.gr

ΣΧΟΛΙΟΝ…

Απ’ τα δυο τραίνα
στο σταθμό ποιο κουνιέται
εμείς για το άλλο;


Ζήσιμος Λορεντζάτος

Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2014

...τα κρίνω εξ αιδοίων. Γιαννης Υφαντής

Boris Challapin

ΑΠΌ ΤΟΝ ΤΥΠΟΝ

Σύμφωνα με την βρετανική εφημερίδα "Guardian" που επικαλείται ντοκιμαντέρ του γερμανικού κρατικού τηλεοπτικού καναλιού "ARD" η νομιμοποίηση της πορνείας, οι χαμηλές τιμές και οι... προσφορές έχουν δημιουργήσει μια βαριά βιομηχανία «μπορντέλων» στη Γερμανία με 400.000 εργαζόμενους και τζίρους εκατομμυρίων.13/6/13 protothema.gr

Η γερμανική εφημερίδα «Bild» σε σημερινό της δημοσίευμα καλεί τους Έλληνες να αναπτύξουν τους «κλάδους» του αγοραίου έρωτα και των ναρκωτικών για να μειώσουν τα χρέη τους.28/3/14 protothema.gr

ΣΧΟΛΙΟΝ

Μού ’πε της Ευφροσύνης το παιδίον:
«Πάντα εγώ τ’ αλλότρια τα κρίνω εξ αιδοίων».


Γιαννης Υφαντής

Πέμπτη, 27 Μαρτίου 2014

Άρθρα της Πίστεως... Τάκης Παπατσώνης



ΔΗΛΩΣΕΙΣ…

Πίστη στην Ευρωζώνη δηλώνει ο Δραγασάκης ΣΥΡΙΖΑ: «H κρίση είναι δική μας, δεν μας φταίνε οι ξένοι για το πρόβλημά μας», τόνισε στη γερμανική βουλή. 27/3/14 Enet.gr

Α. Γεωργιάδης: «Όποιος δεν ψηφίσει στη Βουλή αναλαμβάνει την ευθύνη εξόδου από το ευρώ». 27/3/14 skai.gr

Δήλωση του Πρωθυπουργού για την συμφωνία με την τρόικα και την κρίσιμη ψηφοφορία του πολυνομοσχεδίου: «Οι βουλευτές είναι υπεύθυνοι. Και το έχουν αποδείξει» 27/3/14 Realnews.gr


ΣΧΟΛΙΟΝ…

«Eίναι όπως ο Πάπας, όταν αποφαίνεται για Άρθρα της Πίστεως.
Ε, τότε βέβαια, το παραδέχομαι το μέγα Αλάθητο»


Τάκης Παπατσώνης «Σχήμα περί της πλάνης».

Τρίτη, 25 Μαρτίου 2014

Παρέλαση με εφαρμογή περιοριστικών μέτρων !!! Αργύρης Μαρνέρος



ΑΠΌ ΤΟΝ ΤΥΠΟΝ

H στρατιωτική παρέλαση, για την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου, έγινε  κάτω από δρακόντεια μέτρα ασφαλείας, «πριβέ», με προσκλήσεις και με τους πολίτες μακριά από την Πλατεία Συντάγματος και τους «επισήμους». Επί ποδός βρέθηκαν 3.000 αστυνομικοί. Κλειστός μέχρι το τέλος της παρέλασης  παρέμεινε ο σταθμός του Μετρό στο Σύνταγμα. Η πλατεία Συντάγματος περικλείστηκε  από κάγκελα, ενώ υπήρχαν και ισχυρές δυνάμεις των ΜΑΤ που έλεγχαν  την πρόσβαση!!! 25/3/2014

ΣΧΟΛΙΟΝ

ΥΠΟΝΟΜΟΣ
Δίπλα στο μεγάλο δρόμο
στήσαν τη μεγάλη εξέδρα
για τη μεγάλη παρέλαση.
Πάνω στην εξέδρα
οι μεγάλοι επίσημοι
και κάτω απ’ αυτήν
ο μεγάλος υπόνομος
της πόλης.

Αργύρης Μαρνέρος

Οι Έλληνες... Κώστας Μόντης

Θ. Βρυζάκης

Ο ΘΕΟΣ ΚΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Μας έκανε λίγους
γιατί έχει πολλούς πούναι πολλοί.


Κώστας Μόντης

Εντολή γραμμένη στο κύτταρο... Ηλίας Μπαζίνας.

foto Dimitri Kessel: Η Βασιλική Φρουρά, 1948


Εντολή γραμμένη στο κύτταρο
Όταν ακούω διάφορους αφελείς να μιλάνε για το πώς ΚΑΠΟΙΟΙ «ελέγχουν τη μοίρα των λαών», σκέφτομαι την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Αν υπήρξε στην Ιστορία κίνημα, πολιτικό, στρατιωτικό, κοινωνικό, χωρίς την ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ πιθανότητα ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ, ήταν ΑΥΤΟ!
Το ότι ΠΕΤΥΧΕ επιβεβαιώνει, για μένα, την άποψη, που κερδίζει επιτέλους έδαφος στην ιστορική σκέψη, ότι η ανθρωπότητα κινείται με τρόπους γενικά ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ, ότι τίποτα δεν είναι «ΒΕΒΑΙΟ» ή «ΑΔΥΝΑΤΟ» και ότι ΚΑΝΕΝΑΣ δεν ξέρει ΠΩΣ θα είναι ο κόσμος σε 10, 20, 30 χρόνια από σήμερα. Φυσικά, οι υπολογιστές επεξεργάζονται άριστα τα στοιχεία που τους δίνονται. Εκείνοι που τα δίνουν, όμως, είναι ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Και οι άνθρωποι είναι οι ΙΔΙΟΙ ακριβώς, που ήταν πριν από 3.000 χρόνια. Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ άλλαξε, όχι το ανθρώπινο όν. Κοιτώντας τις μορφές του Περικλή, του Σύλλα, του Αλέξανδρου, του Ιουλίου Καίσαρα, του Καρλομάγνου στην εγκυκλοπαίδεια που ξεφυλλίζω τη στιγμή αυτή, σκέφτομαι ότι αν η ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑ έχη έστω και την ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ σημασία, ο άνθρωπος, ΑΝ μεταβλήθηκε βιολογικά, πράγμα αναπόδεικτο και αστήρικτο, μεταβλήθηκε μάλλον προς το ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ. Πάντως, οι κυβερνήτες του κόσμου είναι ΚΟΙΝΟΤΑΤΟΙ άνθρωποι, κατασκευάσματα της ΤΥΧΗΣ και της ΙΛΙΓΓΙΩΔΟΥΣ ΠΟΛΥΠΛΟΚΟΤΗΤΑΣ των ανθρώπινων πραγμάτων. Η αβεβαιότητα του μέλλοντος εκπηγάζει πρωταρχικά από τις εγγενείς ΑΤΕΛΕΙΕΣ των ανθρώπων που ασκούν εκάστοτε αυτό, που λέμε «ΕΞΟΥΣΙΑ».
 Όταν η «εκτρωματική» (εκ πρώτης όψεως) προσπάθεια ελληνικής εθνεγερσίας φάνηκε να πνίγεται στο αίμα με το συμβολικό πετσόκομμα των ευγενικών και κακότυχων Ιερολοχιτών στο Δραγατσάνι, ο Μέττερνιχ χαμογέλασε σαν το γάτο που κατάπιε το καναρίνι. Οι πιθανότητες να ανησυχήση ο Σουλτάνος από εκείνο το νεφελώδες και μάλλον αξιοδάκρυτο «πράμα» που ονομαζόταν «Ελληνες», έμοιαζαν αρκετά φαιδρές. (Περισσότερες έχω εγώ να μπω στο ρινγκ με τον Ταϊσον και να τον οριζοντιώσω με αριστερό σκαμπίλι!).
 Πολλοί «ιστορικοί» εξακολουθούν ακόμα και σήμερα να μη ΘΕΛΟΥΝ να πιστέψουν ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία ΗΤΤΗΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΚΡΑΤΟΣ από τα «ΑΤΑΚΤΑ» μπουλούκια των Ελλήνων, που τόσο βαθειά περιφρονούσε ο Κλαούζεβιτς. ΟΠΩΣ και να διάβασης την Ιστορία όμως, η απλή αλήθεια παραμένει ότι οι Τούρκοι άρχισαν να κερδίζουν κάποιες παρτίδες ΜΟΝΟ όταν φώναξαν τον Ιμπραήμ. Και ο Ιμπραήμ αποτελούσε γι' αυτούς «ΛΥΣΗ» πικρής ΑΝΑΓΚΗΣ. Λίγα χρόνια αργότερα, σηκώνοντας δικό του μπαϊράκι, τους ΤΣΑΚΙΣΕ κυριολεκτικά, υποχρεώνοντας τον Σουλτάνο Μαχμούτ τον Β' στη μία ΤΑΠΕΙΝΩΤΙΚΗ ΗΤΤΑ μετά την άλλη. (Μέχρι που η καρδιά του Οθωμανού μονάρχη δεν άντεξε και ΕΣΠΑΣΕ!). Η «λύση» Ιμπραήμ, που ισοδυναμούσε με ΑΠΟΤΥΧΙΑ των πασάδων του Σουλτάνου, ΔΕΝ κατάφερε, όπως θέλουν να υποστηρίζουν από άγνοια ή από ΔΟΛΟ, μερικοί-μερικοί, να ΣΒΗΣΗ τη σπίθα της Επανάστασης. Η Μάνη, μετά από εισβολή από ΤΡΙΑ σημεία, ΔΕΝ ΠΑΡΘΗΚΕ. Η παρέμβαση των «Συμμάχων» στο Ναυαρίνο, ΔΕΝ «ΕΣΩΣΕ» τους Έλληνες. Τους γλύτωσε, αυτό ναι, από την αβέβαιη παράταση μιας αιματηρής δοκιμασίας. Έγινε, όμως, ΑΚΡΙΒΩΣ επειδή (και ΟΤΑΝ) οι Δυνάμεις διάβασαν σωστά ότι η ελευθερία, που κέρδισαν τα ελληνικά όπλα με τεράστιες ΘΥΣΙΕΣ, δεν παιρνόταν πια πίσω. Στα βορβορώδη «κέντρα αποφάσεων» της Ιερής Συμμαχίας απόμενε μόνη λύση το να ετοιμάσουν την κατάσταση, που θα ΔΙΑΔΕΧΟΤΑΝ το Σουλτάνο στην καμπούρα των Ελλήνων. Και αυτό έπραξαν.
 Σχεδόν ΠΑΝΤΑ έτσι συμβαίνει. Οι Μεγάλες Δυνάμεις της εκάστοτε εποχής ΠΑΡΙΣΤΑΝΟΥΝ ότι δημιουργούν τα γεγονότα ενώ στην πραγματικότητα ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ τη δυναμική των γεγονότων και την ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΝΤΑΙ όσο καλύτερα μπορούν.
Η Ελλάδα απελευθερώθηκε επειδή ΕΤΣΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ. Κατά πάσα πιθανότητα, η εντολή να συμβούν ΚΑΙ αυτά τα γεγονότα - όπως και τόσα άλλα - ήταν ΓΡΑΜΜΕΝΗ στο κύτταρο των ανθρώπων δεκάδες χιλιάδες χρόνια ΠΡΙΝ. ΔΕΝ ισχυρίζομαι ότι καταλαβαίνω το νόημα της εντολής αυτής. Σαν Έλληνας, έχω νοιώσει παλμούς και κραδασμούς ακατανόητους για άλλους ανθρώπους. Αυτό που τελικά μου μένει είναι μια ΠΙΣΤΗ: Ότι κάπου μέσα στο Μεγάλο Σχέδιο των πραγμάτων, υπάρχει μια ειδική θέση γι' αυτό, που λέμε «Ελληνισμό», θέση και μαζί και αποστολή, που έχει να κάνη με ακραίες έννοιες. Ζωή, θάνατο, φως, σκοτάδι, καλό, κακό, ωραίο, άσχημο.
 Δεν νομίζω ότι εμείς μπορούμε ή δικαιούμεθα να ξέρουμε περισσότερα. Κάνουμε εκείνο που προστάζει η Φύση, ακολουθούμε το πεπρωμένο μας. Αξιωθήκαμε να γνωρίσουμε πράγματα σπουδαία. Γίναμε θεματοφύλακες Παρθενώνων. Βαφτίσαμε αξίες και ιδέες, τους δώσαμε ΟΝΟΜΑΤΑ στη μοναδικής ομορφιάς και δύναμης γλώσσα μας. Υπάρχουμε ακόμα. Νομίζω ότι άφοβα μπορούμε να συνεχίσουμε να εμπιστευόμαστε την πανάρχαιη εντολή μέσα στο κύτταρό μας. Ως τώρα δε μας πρόδωσε...

Ηλίας Μπαζίνας

 «Φίλαθλος», 23 Μαρτίου 1997

Κυριακή, 23 Μαρτίου 2014

Θέλω να παριστάνω τον υγιή... ΣΠΥΡΟΣ ΜΕ’Ι’ΜΑΡΗΣ



ΔΗΛΩΣΙΣ…

Ο Κάρολος Παπούλιας, γνωστός κι ως δανειστής του Α. Παπανδρέου, αφού κατάπιε όλα τα μνημόνια που του σέρβιραν, στο μήνυμά του για την επέτειο της 25ης Μαρτίου, τονίζει: «Βρισκόμαστε σε ένα μεταίχμιο και το πέρασμα απέναντι, η οριστική έξοδος από την κρίση, εξαρτάται από το αν θα εφαρμοστεί άμεσα ένα εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης που θα υπερβαίνει το μνημόνιο και τις λογικές του μνημονίου»

ΣΧΟΛΙΟΝ…

Θέλω να παριστάνω τον υγιή
αλλά όμως δεν είναι αλήθεια.
Μιμούμαι τους άλλους ανθρώπους
όμως ξέρω βαθιά μέσα μου ότι προσποιούμαι.
Δεν είμαι αληθινός, υποκρίνομαι.
Όσοι με ξέρουν νομίζουν ότι πραγματικά υπάρχω.
Δεν μπορούν να καταλάβουν πως αυτό
δεν συμβαίνει στην πραγματικότητα.
Είμαι ένα λάθος της Φύσης.
Το άγχος ωθεί τις πράξεις μου, τίποτε άλλο.
Καμιά φορά ζω κι εγώ
για λίγο φυσιολογικά, μασκέ.
Κατόπιν όμως επιστρέφω στο σκοτάδι,
στη θαμπάδα της ανυπαρξίας μου.

ΣΠΥΡΟΣ ΜΕ’Ι’ΜΑΡΗΣ

Σάββατο, 22 Μαρτίου 2014

Η ποίηση σε βρίσκει... Τίτος Πατρίκιος

Άρια Κομνηνού: Κ. Καβάφης

Eκεί που στριμώχνεσαι στο λεωφορείο, επιστρέφοντας
στο σπίτι
που γυρνάς από γραφείο σε γραφείο ζητώντας μια δουλειά
που επιχειρεί να σε ταπεινώσει ένας ψηλότερα ιστάμενος
που εκτοπίζεσαι από πειθήνιους νεοφερμένους
που χαίρεσαι για τα καλά λόγια που ειπώθηκαν για σένα
που θά θελες ν ακούσεις κι άλλα κι ας μην τομολογείς
εκεί που πατάς γκάζι στα 180 με το καινούριο σου 
αυτοκίνητο
που δεν τσιγκουνεύεσαι άλλο στα δώρα που προσφέρεις
που φλυαρείς, ψιλογκομενίζεις, πας να φρεσκάρεις
τη φιγούρα σου
που ξάφνου μέσα στην επιπολαιότητα έχεις μιαν
έκλαμψη ευφυίας
εκεί που αρνιέσαι την υποχρεωτική κατάργηση της μοναξιάς
που δεν αποδέχεσαι την καθεστωτική επιβολή της ευτυχίας
που νιώθεις κυρίαρχος του παιχνιδιού ενώ είσαι
χαμένος από χέρι
που βγαίνεις με σημάδια απτους λαβυρίνθους
της πολιτικής
εκεί που αγωνιάς για ταποτελέσματα μιας αξονικής
που στενοχωριέσαι για τις αρρώστιες των μακρινών σου
ανθρώπων
που ελπίζεις πως όλοι θα βγουν γεροί απτο νοσοκομείο
εκεί που σταματάς τα πάντα ενώ τρέχουνε οι προθεσμίες
που περνάς βδομάδες ψάχνοντας τη λέξη που ακριβώς
χρειάζεται
ώσπου ένας άλλος μέσα σου σε απαλλάσσει, αναλαμβάνει
να το κάνει
εκεί που λες όλα αυτά είναι αστεία μπρος στο κυνήγι
του ψωμιού
κι έπειτα βλέπεις ότι χωρίς τις λέξεις τίποτα δεν αποκτά
υπόσταση...
Εκεί πάνω σε βρίσκει ποίηση.

Η ποίηση έρχεται να σε βρει με ποδήλατο, με μηχανάκι, με αυτοκίνητο
άλλοτε έρχεται σαν αμαζόνα με το σπαθί υψωμένο
άλλοτε σε ακολουθεί από το σουπερμάρκετ σαν κουρελού ζητιάνα
σε παρασύρει όπως πορνοστάρ σε φαντασιακές αβύσσους
σε ανακαλεί στην τάξη σαν διευθύντρια αναμορφωτηρίου
σου εμφανίζεται στα έγκατα του ύπνου σαν άσπιλη παρθένα
σ' εξαπατά στέλνοντας στη θέση της μια θεραπαινίδα της κι εσύ νομίζεις πως την έριξες επιτέλους στο κρεβάτι σου
σε καλεί με ντουντούκα να φωνάξεις κομματικά συνθήματα
σε περιπαίζει δίνοντας προτεραιότητα στις σοβαρές σου ασχολίες
σου γεμίζει το άδειο γραμματοκιβώτιο των φιλοδοξιών
σε δελεάζει με όνειρα δόξας, χρήματος, αθανασίας
σε πείθει σαν άπιστη ερωμένη πως είναι δική σου μόνο,
σε προσπερνάει για να ξεσκονίσει νεκροζώντανους αρχηγούς
σου φουσκώνει τις ουτοπίες όσο να σκάσουν σαν μπαλόνι
σου θυμώνει άμα δεν βλέπεις ότι προσπαθεί να διαλύσει την ομίχλη
σου ζητάει βοήθεια άμα την κυνηγούν οι εξουσίες που αψήφησε
σου λέει πώς κι όταν τις υμνούσε, κρυφά τις υπονόμευε
σου επισημαίνει τις κοινοτοπίες, σου ανατρέπει           τ' αυτονόητα
σου ψιθυρίζει μυστικά που πρέπει εσύ να εξιχνιάσεις
σου φωτίζει πράγματα που μέναν σκοτεινά ως τότε
ώσπου κάποια στιγμή σε ανταμείβει για την αφοσίωση σου
σου αποκαλύπτει την αλήθεια, σου λέει καθαρά πως
ανήκει σε όλους.
Εκεί πάνω η ποίηση βρίσκει τον καθένα μας.


Τίτος Πατρίκιος

Έρμο ντουφέκι... Δ. Σολωμός

Peter von Hess: Αντ. Οικονόμου

ΕΙΔΗΣΕΙΣ…

Νέο κρούσμα προπηλακισμών εις βάρος εφοριακών, αυτή τη φορά στη ΙΖ' ΔΟΥ Αθηνών, στο Βύρωνα. Η ομοσπονδία των εφοριακών εξέδωσε ανακοίνωση για τη νέα επίθεση. Όπως αναφέρει η ΠΟΕ-ΔΟΥ, τα κρούσματα βίας και λαϊκής εκτόνωσης στις ΔΟΥ συνεχίζονται, ενώ οι εφοριακοί (που απλά κάνουν τη δουλειά τους) συνεχίζουν να βρίσκονται κάτω από καθεστώς φόβου και τρόμου.19/3/14 protothema.gr

Νέα ρύθμιση-«ντιρεκτίβα» για τα «κόκκινα» δάνεια από την Τράπεζα της Ελλάδος:Οι ιδιοκτήτες θα γίνονται ενοικιαστές, στα σπίτια τους, με παραχώρηση κυριότητας.21/3/14 protothema.gr

ΣΧΟΛΙΟΝ…

Έρμο ντουφέκι σκοτεινό, τί σ’ έχω εγώ στο χέρι;
Όπου συ μού ‘γινες βαρύ κι ο Αγαρηνός το ξέρει.


Δ. Σολωμός  Ελεύθεροι Πολιορκημένοι

Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2014

Πῶς μπορῶ νὰ περάσω στὴν ἄλλη μεριά;

                                          Χαρ. Χατζησάββα- Φωτίου

ΕΙΔΗΣΕΙΣ…

Από τη μια…

Σαμαράς-Βενιζέλος σχεδιάζουν πώς και σε ποιους θα διανεμηθεί το πλεόνασμα. 19/3/14 protothema.gr

Κι από την άλλη…

Η Έκθεση του ΟΟΣΑ για την φτώχεια στην Ελλάδα (Society at a Glance 2014)αναφέρει ότι:
Το 17,9% των Ελλήνων δεν διαθέτει καν τα χρήματα για την αγορά των αναγκαίων τροφίμων
Η μέση απώλεια εισοδήματος κατ' άτομο είναι η μεγαλύτερη μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ και είναι 4 φορές μεγαλύτερη από τα μέσα επίπεδα των χωρών-μελών της ευρωζώνης. Η κατάσταση επιδεινώνεται εξαιτίας του ότι δεν έχει προβλεφτεί από την κυβέρνηση, ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα.
Το 20% των ενηλίκων Ελλήνων ζει σε οικογένεια, της οποίας κανένα μέλος δεν εργάζεται! 17/3/14  skai.gr

ΣΧΟΛΙΟΝ…

Εἶναι ἀστεῖο  (Es un chiste)

ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ μεγάλη λεωφόρο κάποιας μεγάλης λατινοαμερικάνικης πόλης, κάποιος περιμένει νὰ τὴ διασχίσει. Καθηλωμένος στὴν ἄκρη τοῦ πεζοδρομίου, μπροστὰ στὴν ἀδιάκοπη ροὴ αὐτοκινήτων, ὁ πεζὸς περιμένει δέκα λεπτά, εἴκοσι λεπτά, μία ὥρα. Γυρίζει τότε τὸ κεφάλι του καὶ βλέπει ἕναν ἄντρα ἀκουμπισμένο στὸν τοῖχο νὰ καπνίζει. Καὶ τὸν ρωτάει:
       «Συγγνώμη, πῶς μπορῶ νὰ περάσω στὴν ἄλλη μεριά;»
       «Δὲν ξέρω. Ἐγὼ σ’ αὐτὴ γεννήθηκα».


δουάρδο Γκαλεάνο (Eduardo Galeano)

Τρίτη, 18 Μαρτίου 2014

Δύναμη πνευματική... Φώτης Κόντογλου

Άγγελος Γιαλλινάς

Όπως κάθε άνθρωπος έχει το δικό του χαρακτήρα, έτσι και κάθε έθνος έχει κι αυτό το δικό του χαρακτήρα. Τον πιο ζωηρό χαρακτήρα και τον πιο ιδιόρρυθμο τον έχει η πατρίδα μας, η Ελλάδα.
Αυτή η Ελλάδα έχει μέσα της κάποια δύναμη δραστική, που δεν την έχει κανένα έθνος.
Κι αυτή η δύναμη της είναι δύναμη πνευματική. Δεν είναι μονάχα η εξυπνάδα, αλλά είναι προπάντων η φλόγα της καρδιάς και κάποια ιδιαίτερη σεμνή καρτερία της ψυχής, που δε βρίσκεται σε κανένα λαό.
Πολλά έθνη έχουν μεγάλη ιστορία. Μα όποιος διαβάζει την ιστορία της Ελλάδας νομίζει πως τον τραβά μια ανεξήγητη δύναμη, γλυκιά και ποιητική, σαν ένας μαγνήτης που δεν ξέρει που είναι κρυμμένος.
Απορεί, διαβάζοντας πολέμους και σκληρά βάσανα, πού βρίσκεται αυτή η μυστηριώδης πηγή απ’ όπου αναβρύζει τόση ποίηση που τον μαγεύει και τον κάνει να την αγαπήσει. Αυτό το μυστήριο μάγεψε τον κόσμο όλο και ιόν έκανε να παραμιλά για την Ελλάδα.
Και το πιο μικρό επεισόδιο της ιστορίας μας, το πιο τιποτένιο περιστατικό, ένας απλός λόγος που είπε ο Μιλτιάδης, ή ο Επαμεινώνδας, ένα ρητό που είπε ο χρηστός Φωκίωνας, μία χειρονομία που έκανε ο Αγησίλαος, μια απλή προσευχή που είπε ο Παλαιολόγος, παίρνουν τέτοια σημασία στις ψυχές όλων των ανθρώπων, που ζούνε σ’ όλη τη ζωή τους μ’ αυτά, σαν τα παιδιά που θυμούνται έως τα γηρατειά τους κάποια παραμύθια που γλυκάνανε τη φαντασία τους.
Τι είναι λοιπόν τούτη η μαγική ουσία που έχει μέσα της αυτή η Ελλάδα και κάνει τον κόσμο να νιώθει σαν δική του ιστορία την ιστορία της;
Είναι αυτό το άπιαστο πνεύμα που έχουμε μέσα μας όλοι οι Έλληνες, αυτό που έχετε κι εσείς, και που μπαίνει σε κάθε πράξη σας, σε κάθε σκέψη σας, σε κάθε αίσθημα σας, φυσικά κι αβίαστα, απροσπάθητα, χωρίς καν να το καταλάβετε. Αυτό το ήθος, αυτή η φυσική ουσία που μας δώρισε ο θεός, είναι στολισμένη με κάποιες μυστηριώδεις χάρες, που αγιάζουνε τον πόνο, ημερεύουνε το θάνατο, νοστιμεύουνε το καθετί που δημιουργούμε, μ’ ένα λόγο «κάνουμε την έρημο ν’ ανθίσει» κατά το λόγο του προφήτη Ησαΐα.
Κι αυτά όλα μεταδίδονται από γενιά σε γενιά μέσ’ από το αίμα, μα πιο πολύ με κάποια ιερή και καταπληκτική λειτουργία που λέγεται Ελληνική παράδοση. Αυτή η παράδοση είναι το θησαυροφυλάκιο που κλείνει μέσα του και φυλάγει στον αιώνα την αθάνατη ψυχή μας, την αθάνατη καρδιά μας. Μ’ αυτή ζούμε και κινούμαστε και υπάρχουμε.
Αυτή έκανε τον τυφλό τον Όμηρο να δείξει στους ανθρώπους που είχανε μάτια τη μυστική ομορφιά του κόσμου, αυτή έκανε τον Αισχύλο να πετά απάνω από τη γη σαν αετός χρυσοφτέρουγος, αυτή έκανε τον Μεγαλέξανδρο να ‘χει τον Όμηρο κάτω από το προσκέφαλο του και να ζήσει μια ζωή τριάντα μονάχα χρονών σαν ένα εξαίσιο παραμύθι που βάσταξε αιώνες, αυτή έκανε τον Πολύκλειτο και τον Φειδία και τον Λύσιππο να μεταμορφώσουν σε ανθρώπους τα λιθάρια της Ελλάδας, αυτή έκανε τον Θουκυδίδη να κλαίγει από χαρά ακούγοντας τον Ηρόδοτο να διαβάζει την ιστορία του, αυτή έκανε τον Κολοκοτρώνη να φορά την περικεφαλαία σαν αρχαίος Έλληνας και να πολεμά χαμογελώντας, αυτή έκανε τον Ρήγα να βγάζει φωτιά από το στήθος σαν τον αρχαίο Πίνδαρο, αυτή έκανε τον Νικηταρά, τον Διάκο, τον Ανδρούτσο, τον Τζαβέλλα, τον Ησαΐα Σαλώνων να κλαίνε απάνω στα αρχαία λιθάρια, και να ποθούνε να πεθάνουνε αντρειωμένα πολεμώντας για το βασανισμένο και το ατίμητο χώμα που κληρονομήσανε.
[...] Και δεν έφτασε πως η Ελλάδα τιμήθηκε με την ανθρώπινη δόξα και στάθηκε η χαρά και η ελπίδα της οικουμένης, αλλά σαν ήρθε ο Χριστός στον κόσμο τιμήθηκε και με θεϊκή δόξα, γιατί αυτή την αγαπημένη θυγατέρα Του διάλεξε ο θεός για να της παραδώσει το Ευαγγέλιο του και να της παραγγείλει να το κηρύξει σ’ όλο τον κόσμο με τη δική της τη γλυκύτατη γλώσσα, που την άπλωσε ο Μεγαλέξανδρος κατά θεϊκή οικονομία, μέχρι την Ινδία και τη Βακτριανή.
Το Βυζάντιο στάθηκε το χρυσό παλάτι απ’ όπου βγήκε η νέα λάμψη του Ελληνισμού.
 Ο σκοτεινιασμένος και ξεραμένος κόσμος, πάλι ξανάνθισε σαν περιβόλι μοσχοβολημένο, κι ο σπόρος ήταν ο ένας κι ακατάλυτος σπόρος της ζωής, ο Ελληνικός.
 Αυτό έκανε το μεγάλο ποιητή της Ιταλίας Λεοπάρδη να πει κατάπληκτος, γράφοντας για το βυζαντινό φιλόσοφο Πλήθωνα:
«Ακατάλυτη και τρομερή δύναμη Ελλάδα! Χωρίς το δικό σου πνεύμα, τίποτα δε γίνεται στον κόσμο. Όλα τα γονιμοποιείς εσύ. Για μια στιγμή φαίνεται πως πεθαίνεις, κι άξαφνα παρουσιάζεσαι πάλι ολοζώντανη και δροσερή εκεί που δε σε περίμενε κανείς!» [...]


Φώτης Κόντογλου