Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2013

Ελάτε στο τραπέζι μας...Στέλιος Σπεράντσας.



Από το Αναγνωστικόν της Δ' Δημοτικού 1961

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΕΣ ΤΟ ΝΕΟΝ ΕΤΟΣ.

ΚΑΛΑΝΤΑ...

Από το Αναγνωστικόν Ε' Δημοτικου 1941

Πρωτοχρονιάτικα Κάλαντα

«Άης Βασίλης έρχεται από την Καισαρεία
 βαστάει κόλλα και χαρτί, χαρτί και καλαμάρι
– Βασίλη μ’ πούθε έρχεσαι και πούθε κατεβαίνεις;
 -Από τη μάνα μ’ έρχουμε και στο σχολειό πηγαίνω
 πάω να μάθω γράμματα, να πω την αλφαβήτα…»

ΣΧΟΛΙΟΝ…

«Το άσμα τούτο μας φαίνεται θαυμάσιον εν τη αφελεία αυτού. Η έμφυτος φιλομάθεια του Ελληνικού Εθνους, εν μέσω τοσούτων διωγμών και θλίψεων επιζήσασα, μετεχειρίσθη την επί παιδείαν φήμην του ελληνικωτάτου Αγίου, ως προτροπήν προς τους νέους προς την σπουδήν και μάθησιν ούτω δε και μετά πολλούς αιώνας, ο μέγας της Καισαρείας φωστήρ, παρίσταται οιονεί συγγράφων δευτέραν προς νέους παραίνεσιν».

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

 (Απαντα, τομ. Ε’ εκδ. Γιοβάνης, σελ. 330).

Δευτέρα, 30 Δεκεμβρίου 2013

Η συμμορία του «πάρ' τα όλα»...



ΑΠΌ ΤΟΝ ΤΥΠΟΝ

«Περίπου 18 εκατομμύρια ευρώ υποστηρίζεται ότι διοχετεύθηκαν σε έλληνες αξιωματούχους για τον εκσυγχρονισμό υποβρυχίων του τύπου “Ποσειδών“. Επίσης υποστηρίζεται ότι κατεβλήθησαν μίζες και για την αγορά των αντιαεροπορικών συστημάτων Asrad από την Rheinmetall» γράφει η Süddeutsche Zeitung, προσθέτοντας ότι η εισαγγελία της Βρέμης «γνωρίζει με ποιους πολύπλοκους τρόπους διοχετεύθηκαν εκατομμύρια ευρώ στην Αθήνα». Deutsche Welle 

Ο Αντ. Κάντας, περιγράφει όλη τη διαδρομή του μαύρου χρήματος από το 1997 μέχρι το 2002 και τονίζει ότι πληρώσαμε μέχρι και εξοπλιστικό πρόγραμμα που ποτέ δεν πήραμε! ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Πέντε ηχηρά ονόματα της πολιτικής σκηνής, 17 πρόσωπα που εμπλέκονται σε μίζες από δώδεκα εξοπλιστικά προγράμματα και δύο επιχειρηματίες, ανέφερε στην μαραθώνια απολογία του, ενώπιον των ανακριτών, ο πρώην αναπληρωτής διευθυντής εξοπλιστικών προγραμμάτων Αντώνης Κάντας.  29/12/13 naftemporiki.gr
ΕΛΣΤΑΤ: Οι μισθοί των Ελλήνων υποχώρησαν στα επίπεδα του 2006 Η χώρα συγκαταλέγεται σε εκείνες με τις μεγαλύτερες μειώσεις μισθών σε πανευρωπαϊκό επίπεδο  30/12/13  protothema.gr

ΣΧΟΛΙΟΝ

Όσο αχνίζει η ομέλετα
κράτα τα μάτια σου ανοιχτά
κι αβγοΜΕΛΕΤΑ.


Τάσος Παυλόπουλος

Είναι ο Στουρνάρας τόσο μαλάκας όσο δείχνει...



Πανελλήνιες 2014 – Θέμα Μαθηματικν

Έστω οτι παραγγέλνεις 3 πιτόγυρα (με απ όλα) απ τον ντελιβερά της γειτονιάς σου. Στην πορεία όμως καταλαβαίνεις οτι ξέμεινες απο τσιγάρα και λες «δεν πετιέμαι μέχρι το περίπτερο;» Και επειδή πεινάς σαν πούστης, περνάς και από το γυράδικο να πάρεις την παραγγελία, αντί να περιμένεις να στη φέρουν. Η πείνα σου είναι τέτοια, που την πρώτη μπουκιά (αυτή που έχει όλο το τζατζίκι που κάθεται στην κορφή) την τρως μέσα στο γυράδικο, ενώ το υπόλοιπο πιτόγυρο το τρως στον δρόμο και κρατάς τα άλλα δύο για να τα φας στο σπίτι.

Ερώτημα 1ον: Θα πληρώσεις ΦΠΑ για ντελίβερυ ή για κατανάλωση εντός του καταστήματος;
Ερώτημα 2ον: Το τζατζίκι θα χρεωθεί με διαφορετικό ΦΠΑ από τη στιγμή που το κατανάλωσες εντός του καταστήματος;
Ερώτημα 3ον: Τα δυο πιτόγυρα που θα καταναλώσεις στο σπίτι, θα έχουν ΦΠΑ ντελίβερυ, αφού τα παρήγγειλες τηλεφωνικώς;
Ερώτημα 4ον: Υπολόγισε το σύνολο του ΦΠΑ και για τα 3 πιτόγυρα

Ερώτημα 5ον: Είναι ο Στουρνάρας τόσο μαλάκας όσο δείχνει, ή και λίγο παραπάνω;

Κυριακή, 29 Δεκεμβρίου 2013

Οἱ τοκογλύφοι καραδοκοῦν...Ἑλένη Διαμαντοπούλου



ΕΙΔΗΣΙΣ...

Για τις ληξιπρόθεσμες φορολογικές οφειλές, η φορολογική νομοθεσία ορίζει ότι αν οποιοδήποτε ποσό φόρου δεν καταβληθεί το αργότερο εντός έξι μηνών από την παρέλευση της νόμιμης προθεσμίας καταβολής, θα υπολογίζεται επ' αυτού πρόστιμο ίσο με ποσοστό 10% του φόρου που δεν καταβλήθηκε εμπρόθεσμα. Μετά την πάροδο ενός έτους από τη λήξη της νόμιμης προθεσμίας καταβολής το παραπάνω πρόστιμο ανέρχεται σε 20% του φόρου. Μετά την πάροδο δύο ετών ανέρχεται στο 30% του φόρου. Τα πρόστιμα αυτά μάλιστα θα επιβάλλονται και στις περιπτώσεις εκπρόθεσμης υποβολής δήλωσης! protothema.gr 29/12/13

ΣΧΟΛΙΟΝ…

Οἱ τοκογλύφοι καραδοκοῦν
μέσα ἀπὸ τὶς ρωγμές.
Ὀσφραινόμενοι
τὸ κενὸ ποὺ χάσκει ἀνυπεράσπιστο


λένη Διαμαντοπούλου

Ο Ματθαίος Γιωσαφάτ αναλύει το σήμερα…

Rene Magritte

(Απόσπασμα συνέντευξης)

Γιατί πιστεύετε λοιπόν ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση τώρα;
Για πολλούς λόγους. Η Ελλάδα είναι ταλαίπωρη χώρα. Από τη σύσταση του νέου ελληνικού κράτους και μετά είχαμε δικτάτορες – ή βασιλιάδες ή στρατιωτικούς. Τώρα έχουμε μια υπερίσχυση αναρχικών στοιχείων. Από την άλλη, δεν ξέρουμε να μεγαλώνουμε παιδιά, γι’ αυτό είμαστε μια κοινωνία πολύ μπερδεμένη. Όταν δεν είναι ώριμος ο κόσμος, χρειάζεται γονείς.

Τι γίνεται λάθος στην ψυχική μας ανάπτυξη;
Ο πολιτισμός έφερε πολλά καλά πράγματα, αλλά η απώθηση της σεξουαλικότητας δεν είναι εύκολη και παίρνει άλλες μορφές. Όταν κάποιος δεν είναι ικανοποιημένος ερωτικά, τότε παλινδρομεί σε φάσεις της παιδικής ηλικίας, όπως η πρωκτική που θέλει δύναμη ή λεφτά ή η στοματική που θέλει εξάρτηση. Εξάρτηση είναι όλοι αυτοί που περιμένουν από το κράτος – τη μαμά.
Τον πρώτο χρόνο η μαμά έχει το μονοπώλιο, το στήθος, το φαγητό. Από εκεί μαθαίνουμε ότι πρέπει να πληρώσουν οι πλούσιοι. Από την άλλη, μέχρι τώρα οι πολιτικοί έλεγαν «λεφτά θέλετε; Ψηφίστε μας». Δανείζονταν συνέχεια, μέχρι που έφτασε η εποχή που δεν μας έδιναν άλλα και πήγαμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση επαιτώντας. Και εκεί φυσικά μας είπαν «επειδή ως κράτος δεν μπορείτε να τα καταφέρετε, θα έρθουμε εμείς να σας στρώσουμε».

Δεν έχουμε δημοκρατία, όπως νομίζουμε;
Η δημοκρατία αυτή τη στιγμή είναι αναρχική. Μόνο στην Ελλάδα υπάρχει αυτή η δημοκρατία που κλείνεις όποτε θέλεις τους δρόμους επειδή έχεις κάποιο αίτημα, σωστό ή λάθος, και πεθαίνουν άνθρωποι μέσα στα ασθενοφόρα. Γιατί αυτά όμως συμβαίνουν μόνο εδώ; Ούτε την απαγόρευση του καπνίσματος δεν εφαρμόζουμε.
Επειδή το κράτος δεν μπορεί να επέμβει. Φταίνε και πολλά κοινωνικά και πολιτικά στοιχεία, αλλά φταίει και ο τρόπος που μεγαλώσαμε. Ο δεύτερος χρόνος της ζωής μας, η πρωκτική φάση όπου μαθαίνει κανείς από τη μητέρα του ότι δεν μπορεί να κάνει ό,τι θέλει (από την ούρηση και τον έλεγχο των σφιγκτήρων μέχρι τη συμπεριφορά του), καθορίζει το αν θα γίνει κανείς υποτακτικός ή αναρχικός.
Αν η μητέρα τότε δεν χειριστεί σωστά την κατάσταση και είναι είτε πολύ αυστηρή είτε πολύ χαλαρή, το παιδί -ανάλογα με το πόσο ισχυρά είναι τα γονίδιά του – μπορεί να γίνει ή υποτακτικό ή αντιδραστικό. Αργότερα η μητέρα γίνεται η κοινωνία και οι αντιδραστικοί εναντιώνονται σε αυτή.

Τα μέτρα του ΔΝΤ τα δεχόμαστε χωρίς καμιά αντίδραση όμως.
Μα ακριβώς επειδή είμαστε ή υποτακτικοί ή αναρχικοί. Όταν είναι πολύ αυστηρός ο γονιός, γινόμαστε υποτακτικοί. Όταν δεν είναι, αντιδρούμε όπως ένα παιδάκι όταν οι γονείς του δεν μπορούν να επιβληθούν. Τα παιδιά χρειάζονται να νιώθουν ασφαλή για να πειθαρχήσουν και να μάθουν τα όριά τους. Οπότε όταν κάνει κάτι ασφαλώς και τιμωρείται.
Δεν τον τιμωρείς λέγοντας «δεν σ’ αγαπώ», που είναι ένα άλλο λάθος που κάνουν οι Έλληνες γονείς. Έτσι συμβαίνει και σε μια χώρα. Όταν δεν τιμωρείται κανείς για τίποτα, ξανακάνει τα ίδια.

Τι αρχηγούς χρειαζόμαστε;
Κάποιους που να μπορούν να επιβάλλουν πράγματα με σωστό δημοκρατικό τρόπο. Αλλά δημοκρατία δεν σημαίνει ασυδοσία ούτε αναρχισμός.

Άρα δεν τους έχουμε.
Όχι. Ένας ανώριμος λαός εκλέγει και ανώριμους ηγέτες. Δεν είναι τυχαίο. Σε άλλες χώρες, όπως η Δανία, η Σουηδία, η Αγγλία, η Γαλλία, η Γερμανία, όπου οι άνθρωποι είναι πιο ώριμοι, βγάζουν και πιο ώριμες κυβερνήσεις, που είναι πιο λογικές και φροντίζουν τον κόσμο τους. Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι μόνο οικονομικό, γι’ αυτό χρειάζεται χρόνια για να αλλάξουμε, αν αλλάξουμε. Η δημοκρατία απαιτεί ωριμότητα.

Πώς μπορούμε να αλλάξουμε;
Μεγαλώνοντας σωστά τα παιδιά μας, ώστε να μη γίνουν ούτε υποτακτικά ούτε αναρχικά, αλλά ώριμα και ευτυχισμένα. Η διαπαιδαγώγηση είναι δύσκολη και γίνεται σιγά σιγά. Οι καλοί γονείς θέτουν κάποια όρια, ελαστικά, αλλά βάζουν και τιμωρίες – το παιδί δέχεται υποδείξεις όταν αισθάνεται ότι η μητέρα το αγαπάει. 

Madame Figaro
Όλγα Φίλιππα

ΠΗΓΗ: Ο Κλόουν

Σάββατο, 28 Δεκεμβρίου 2013

Λίγη η ὑπομονὴ...Αργυρούλα Αργύρη

Ν.Λύτρας

ΑΠΌ ΤΟΝ ΤΥΠΟΝ

Πολιτικός σεισμός από τις αποκαλύψεις Κάντα: Διακομματικό (ΝΔ-ΠαΣοΚ) το έγκλημα της μίζας υποστήριξε - «Τα έπαιρνε» και επί κυβερνήσεως Ζολώτα Πρώην πρωθυπουργός, υπουργοί ακόμα και αρχηγός κόμματος εμφανίζονται να υποστηρίζουν στη Βουλή συγκεκριμένα οπλικά συστήματα... 28/12/13 tovima.gr

Χάρης Τομπούλογλου. αποκαλυπτικοί οι διάλογοι, στη δικογραφία: «Εγώ δεν είμαι ο μ..ς αυτή την εποχή να αναθέτω 190.000 ευρώ και να μην παίρνω μία. 'Η θα κάνουν κίνηση να μου δώσουν μερίδιο σε εμένα και στον σύμβουλο του υπουργείου Μ... ή θα καταγγείλω τον διαγωνισμό και θα τους καταστρέψω» 28/12/13  tovima.gr

Ξεκινά πιλοτικά η εφαρμογή του μέτρου των ηλεκτρονικών κατασχέσεων καταθέσεων για οφειλέτες του δημοσίου από τέσσερις εφορίες και εντός του Ιανουαρίου το σύστημα των ηλεκτρονικών κατασχετηρίων θα επεκταθεί στις εφορίες όλης της χώρας. 28/12/13 ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

ΣΧΟΛΙΟΝ

Τσιμπολογάω
τὴ λίγη ὑπομονὴ
γιὰ νὰ μοῦ φτάσει


Αργυρούλα Αργύρη

Κενοὶ ἀριθμοὶ...Νίκος Χούλης


ΕΙΔΗΣΙΣ...

Την τρίτη δόση της κρατικής επιχορήγησης για το 2013 έλαβαν τα κόμματα της Βουλής.
- ΝΔ: 1.890.579,93 ευρώ
- ΣΥΡΙΖΑ: 1.727.661,28 ευρώ
- ΠΑΣΟΚ: 868.497,47 ευρώ
- Ανεξάρτητοι Ελληνες: 587.872,99 ευρώ
- Δημοκρατική Αριστερά: 513.865,19 ευρώ
- ΚΚΕ: 410.882,74 ευρώ
- ΛΑΟΣ: 145.951,76 ευρώ (Λόγω συμμετοχής στο Ευρωκοινοβούλιο και ποσοστών πάνω από 1,5% στις εθνικές εκλογές)
 - Οικολόγοι- Πράσινοι: 145.951,76 ευρώ (Λόγω συμμετοχής στο Ευρωκοινοβούλιο και ποσοστών πάνω από 1,5% στις εθνικές εκλογές)
 - Δημιουργία  Ξανά: 69.135 ευρώ (Λόγω ποσοστών πάνω από 1,5% στις εθνικές εκλογές)

ΣΧΟΛΙΟΝ…

Κενοὶ ἀριθμοὶ
Βραδύνοοι ὀφθαλμοὶ
τῆς ἐξουσίας


Νίκος Χούλης

Παρασκευή, 27 Δεκεμβρίου 2013

Κάνει καλό στο σπέρμα των pool boys...



ΔΗΛΩΣΕΙΣ…

Γιάννης Στουρνάρας:Αν μειώσουμε τον ΕΦΚ (φόρος) στα καύσιμα, κάποιοι πλούσιοι θα θερμαίνουν τις πισίνες τους.

ΣΧΟΛΙΟΝ…

Από τον ιδιοκτήτη βίλας με πισίνα (εσωτερική και εξωτερική) στη περιοχή των βορείων προαστείων Τέρυ Σνομπίδη, λάβαμε το παρακάτω email το οποίο απευθύνεται στον Γιάννη Στουρνάρα

Αγαπητέ Ιωάννη,
Είσαι πλέον ο νέος αγαπημένος μας ήρωας. Στη διάρκεια του tea time μαζευόμαστε όλη η οικογένεια δίπλα στην εσωτερική πισίνα, η οποία δεν έπαψε ποτέ να θερμαίνεται και με συγκίνηση μιλάμε για σένα, τους συμβούλους σου και φυσικά τον πρωθυπουργό
Αντ
ώνη.
Ο παππούς, έγκριτος νομικός της περιοχής Κολωνακίου, ο οποίος από την εποχή του θρυλικού Αβέρωφ-της Βαγγέλας- ήταν
χωμένος στις μίζες με τα εξοπλιστικά, μας διηγείται συναρπαστικές ιστορίες με κάτι μαύρες σακούλες τίγκα στα χαρτονομίσματα (
των χιλίων δραχμών εκείνη την εποχή) οι οποίες έμπαιναν νύχτα στο υπόγειο γκαράζ της βίλας μας, την οποία έχει σχεδιάσει γνωστός Αθηναίος αρχιτέκτονας.
Στη συνέχεια ο παππούς, μέσω του φίλου του τραπεζίτη, έβγαζε αρχικά τα χρήματα που είχε αποκτήσει με τον ιδρώτα του προσώπου του στην Ελβετία και από δώ σε άλλους παραδεισένιους τόπους.
Όχι, η γιαγιά δεν χρειάσθηκε να δουλέψει ποτέ στην ζωή της. Περνούσε όλο το χρόνο της διαβάζοντας. Το πρωί διάβαζε Πηνελόπη Δέλτα, το μεσημέρι Ζάχο Χατζηφωτίου και το βράδι λίγο πριν κοιμηθεί Λένα Μαντά.
Η αδελφή της γιαγιάς που ήταν τσαχπίνα και σουρλουλού παντρεύτηκε το δεξί χέρι ενός μεγαλοκατασκευαστή, ο οποίος της έκανε δώρο την βίλα μας στη Μύκονο η οποία είναι τριόροφη, με πισίνα σε κάθε όροφο. Το χειμώνα ακόμη και όταν δεν είμαστε στη Μύκονο η πισίνα θερμαίνεται κανονικά.
Η τιμή του πετρελαίου είναι κάτι που δεν μας αφορά. Η γιαγιά δίνει εντολή στην οικογένεια του κηπουρού να είναι όλο το χειμώνα σε λειτουργία ο καυστήρας για να θερμαίνεται η πισίνα.
Κι αυτό γιατί όταν πηγαίνει ο αγαπημένος της εγγονός, χειμώνα στη Μύκονο με τους φίλους του για να κάνουν εκείνα τα ωραία πάρτυ που θα ζήλευε και ο Λαρς Φον Τρίερ, το μόνο που την ανησυχεί είναι να μην κρυώσει το παιδί.
Η αδελφή της μητέρας μου τώρα είναι κολλητή φίλη της συζύγου γνωστού προμηθευτή του δημοσίου. Οι δυο τους έχουν συστήσει έναν σύλλογο κατά της ασθένειας που ονομάζεται η Βαρεμάρα των Πλουσίων. Ειδικοί συνεργάτες του συλλόγου όπως για παράδειγμα το pool boy, ο Μπάμπης, παραδίδουν θεόγυμνοι ιδιαίτερα μαθήματα με ασκήσεις sex και γιόγκα στην πισίνα.
Οι κυρίες του καλού κόσμου θερμαίνουν όλο το χρόνο τις πισίνες τους γιατί κάνει καλό στο σπέρμα των pool boys και όταν τελειώνουν αυτό διαχέεται στο νερό της πισίνας και η ανιψιά μου η Βερόνικα μπορεί να τραβάει ωραίες υποβρύχιες φωτογραφίες με το πολυταξιδεμένο σπέρμα του pool boy.
Αγαπητέ Ιωάννη, όλες οι φιλικές οικογένειες έχουμε βγάλει από τις δουλειές με το δημόσιο τα τελευταία 50 χρόνια τόσα δις όσο και το χρέος της Ελλάδας που πληρώνουν τα κορόιδα.
Φυσικά τα χρήματά μας ησυχάζουν σε φορολογικούς παραδείσους-300 δις είναι τα γνωστά εμβάσματα που βγάλαμε από την Ελλάδα από το 2001 έως σήμερα. Το να θερμαίνουμε τις πισίνες μας όλο το χρόνο είναι κάτι πιο ασήμαντο από το να στέλνουμε το ιδιωτικό μας αεροπλάνο στην Κούβα για τα πούρα του μπαμπά.
Πάντως με αυτά που λες για τους κατοίκους της Εκάλης και τις πισίνες, μάς διασκεδάζεις αφάνταστα. Και είναι αλήθεια ότι η αστική τάξη είχε ανέκαθεν τους πολιτικούς-διασκεδαστές της. Είσαι σούπερ ουάου.
Την ώρα που δηλητηριάζεις με το αέριο Zyklon B τους φτωχομπινέδες συμπολίτες, μας προσφέρετε-εσύ και οι σύμβουλοί σου-ανείπωτη χαρά με τα αστεία σου.
Χθές μάλιστα ο μπαμπάς είχε καλέσει στο σπίτι τον Γιάννο Παπαντωνίου και τους άκουγα να μιλάνε με τα καλύτερα λόγια για σένα. Έλεγαν ότι ξεπέρασες σε αμοραλισμό, απέναντι στην πλέμπα, ακόμη και τον Κώστα Σημίτη.
Στην συνέχεια βαρέθηκα να τους ακούω γιατί έπιασαν την αγαπημένη τους κουβέντα για την Siemens, τα εξοπλιστικά και τα ταξίδια τους, οπότε δεν έδωσα σημασία.
Αγαπητέ Γιάννη, συνέχισε έτσι. Οι οικογένειες και τα poοl boys των βορείων προαστείων σε ευγνομωνούν. Είσαι ο νέος αγαπημένος μας διασκεδαστής. Μάλιστα τώρα στη γιορτή σου σκεφτόμαστε να σου κάνουμε δώρο ένα τάνκερ με πετρέλαιο να το μοιράσεις στους συμβούλους σου.
Κλείνοντας θέλουμε να σου πούμε ότι περισσότερο μας κοστίζει το νερό της πισίνας που κουβαλάμε από τα νησιά Φίτζι παρά το πετρέλαιο. Οπότε σκέψου έναν ακόμη φόρο ώστε να ξεμπερδεύουμε με τους κακουμούτσουνους λαικούς λεχρίτες, με την πλέμπα που χαλάνε την αισθητική μας.
Η ζωή είναι μόνο για μας, τον Τσουκαλά, τον Παπαδημούλη, την Νάντια Βαλαβάνη και την τροτσκίστρια Μαρία Μπόλαρη. Όλοι οι υπόλοιποι να πάνε να γαμηθούνε.
Είπα να «γαμηθούνε» και σκέφθηκα το ταλαίπωρο pool boy τον Μπάμπη. Πετάγομαι να δω αν πηδάει ακόμη την ανιψούλα μου στην θερμαινόμενη πισίνα ή έχουν τελειώσει τα πιτσουνάκια μου για να ειδοποιήσω να τους σερβίρουν τον χυμούς τους.

Σε φιλώ γλυκά
Ο Τέρυς σου

(O Ρούντολφ Φραντς Φέρντιναντ Ες, ως διοικητής του Άουσβιτς αποφάσισε να χρησιμοποιηθεί το – ως τότε χρησιμοποιούμενο ως εντομοκτόνο, αέριο Zyklon B για την μαζική εξόντωση κρατουμένων, επειδή ήταν περισσότερο “αποτελεσματική” και “οικονομική” μέθοδος από την εκτέλεση με πυροβόλο όπλο. Το 1946 συνελήφθη από τη βρετανική στρατιωτική αστυνομία και παραδόθηκε στην Πολωνία. Στις16 Απριλίου οδηγήθηκε στην αγχόνη στο στρατόπεδο του Άουσβιτς, μπροστά στην παλιά του κατοικία.)

Ιόλη Πιερίδη


kourdistportocali.com

Μνημόσυνο γιά τόν Oscar Wilde...ΦΑΙΔΡΟΣ ΜΠΑΡΛΑΣ



Μνημόσυνο γιά τόν Oscar Wilde

Εἶναι μὲς στοὺς νεκροὺς ὁ περισσότερο νεκρός·
κι ἀκόμα: ὁ πιὸ ἀσύγχρονος, ὁ πιὸ ξένος, ὁ πιό ἐχθρικός!
Ὑπῆρξε εὐφυής·
Καὶ ὁ δικός μας καιρὸς θεωρεῖ τὴν εὐφυῒα παράπτωμα.
Ὑπῆρξε εὐφραδὴς ·
κ’ ἡ ἐποχὴ μας βαριέται τὶς εὐφράδειες.
Ὑπῆρξε ἄπιστος καὶ σκεπτικιστής·
κ’ ἐμεῖς διαθέτουμε ἀποθέματα πίστεως
γιὰ λεγεῶνες ὁλόκληρες εἰδώλων!

Ὑπῆρξε ἀτομιστής·
κ’ ἐμεῖς πρεσβεύουμε ὅτι ἐκεῖνο πού προέχει εἶναι τὸ σύνολο.
Ὑπῆρξε ἐλεύθερος καὶ ἀπροκατάληπτος·
κ’ ἐμεῖς καῖμε λιβάνι καὶ θυσιάζουμε ζωὲς
στὸ Φανατισμὸ καὶ στὸ Δόγμα!

Ὑπῆρξε ἐπιτηδευμένος·
κ’ ἐμεῖς— μὲ πρωτοπόρο τὴν ἀμερικανικὴ νεολαία
θεσπίσαμε τὴν ἁπλότητα !..

Ὑπῆρξε ἕνας «συγγραφεὺς παρακμῆς»
κ’ ἡ ἐποχή μας —
ἐποχὴ ἐσχάτης παρακμῆς
ἀποστρέφεται τοὺς «συγγραφεῖς τῆς παρακμῆς»
καὶ ἀναζητεῖ «τὸ ἀδιαβλήτως πρωτόγονο ἔργο»,
ὅπως ἡ ντελικάτη ἐκφυλισμένη κυρία
ἀναζητεῖ «τὸν ἀδιαβλήτως πρωτόγονο ἄντρα»:
τὸν πυγμάχο ἢ τὸν τσοπάνη…

Συγγραφεὺς τῆς ἐποχῆς μας
εἶναι ὁ στρατηγὸς Μακρυγιάννης!
Ζωγράφος της:
ὁ τσολιὰς Θεόφιλος Χατζημιχαήλ!..

Ἦταν ὁ τελευταῖος μίας ἐκλεκτῆς λεγεώνας…
Μίας λεγεώνας ἀπὸ ποιητές, πού τὸ ἔργο τους δὲν ἐστάθηκε
παρὰ ἡ ἀντανάκλαση τῆς ζωῆς τους-
μιᾶς ζωῆς ὅλης Ἔνταση, Ἔπαρση, Μεγαλεῖο, Μαρτύριο.

Ποιός, ἆρα γε, αὐριανὸς ἔφηβος ποιητὴς
θὰ ὀνειρευτῇ στὸν τάφο τοῦ Ἔλιοτ –
τοῦ γραφειοκράτη αὐτοῦ τῆς Ποιήσεως,
τοῦ ἀψόγου ἀστοῦ;..

Ποιὸν θὰ συνεπάρουν
Οἱ παραπομπὲς κ’ οἱ ὑποσημειώσεις του -
ἡ λατρεία του γιὰ τὸ καλῆς ποιότητος τυρί,
ἡ νοικοκυρεμμένη καὶ συμμορφωμένη ζωή του ;..

Δὲν μπορεῖ πιὰ κανεὶς νὰ παρομοιάσῃ
τοὺς ποιητὲς μὲ τοὺς ἄλμπατρος –
τοὺς πρίγκιπες αὐτοὺς τῶν νεφῶν
πού τὰ γιγάντια φτερά τους
τοὺς ἐμποδίζουν
νὰ περπατᾶνε…

Οἱ ποιητὲς τοῦ καιροῦ μας περπατᾶνε θαυμάσια,
χωρὶς νὰ τοὺς ἐμποδίζουν «τὰ γιγάντια φτερά τους»·
αὐτά, τ’ἀνοίγουνε μόνο στὸ σπίτι,
γιὰ νὰ γράψουν
-ὅποτε ἐπιτρέπουν
καὶ στὸ φυλακισμένο τους «ὑποσυνείδητο» νὰ βγῇ ἔξω
νὰ πάρῃ λίγον ἀέρα
καὶ νὰ πῇ στὸ χαρτὶ
ὅσα πράγματα δὲν εἶναι φρόνιμο
κανεὶς νὰ τὰ λέῃ στὸ δρόμο…

Ἄλλα δὲν εἶχαν πάντα οἱ ποιητὲς μιὰ τέτοια «σύνεση»…
Σήμερα, εἶναι μὲς στοὺς νεκροὺς ὁ περισσότερο νεκρός…
Δὲν ξέρω,
ἂν ζοῦσε ἀνάμεσά μας,
θὰ δυνάμωνε ἢ θὰ στέρευε ἡ εἰρωνεία στὰ χείλια του;
Δὲν ξέρω τί θὰ γινόταν
ἂν τὸν καταδικάζαμε νὰ πηγαίνῃ σ’ ἀμερικάνικα φίλμς
-ἢ νὰ παρακολουθῇ κομμουνιστικὲς διαδηλώσεις…

Ἀλλά μοῦ φαίνεται πὼς τὸν βλέπω -
μὲ τὸ ἀλαζονικὸ ἡλιοτρόπιο νὰ τοῦ σκιάζη τὸ πέτο,
μὲ τὴν ἀγέρωχη λάμψη τῆς Μεγαλοφυῒας στὸ βλέμμα —
νὰ σκάῃ σὲ μεγάλα,
σὲ τεράστια γέλοια !…


ΦΑΙΔΡΟΣ ΜΠΑΡΛΑΣ

Αιθαλομίχλη και φασολάδα...

Annibale Carracci = Η φασολάδα (1584-85)

ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΙΔΗΣΗ:

Το ΥΠΕΚΑ μαζί με το Υγείας εξέδωσαν από κοινού δελτίο τύπου που συνιστά να αποφεύγεται η κατανάλωση της φασολάδας τις μέρες που υπάρχει αιθαλομίχλη για… ευνόητους λόγους. Αναμένονται και πιο λεπτομερείς οδηγίες αν αφορά στη σκέτη φασουλάδα ή μόνο σε αυτήν με λουκάνικο χωριάτικο. Κι αν είναι με λουκάνικο, τι λουκάνικο; Σκέτο ή με πράσο; Γιατί το πράσο από μόνο του κάνει ζημιά.
 Έγκυρες κυβερνητικές πηγές αναφέρουν ότι τα δυο υπουργεία μας μετά τις συστάσεις και αν αυτές δεν αγκαλιαστούν από το κοινό θα προβούν και σε πρόστιμο. Το μενού προστιμάτων είναι:

- Για άναμμα τζακιού 500 ευρώ
- Για άναμμα τζακιού μετά φασουλάδας 750 ευρώ
- Για τζάκι + φασουλάδα + λουκάνικο 1000 ευρώ
- Για τζάκι + φασουλάδα + λουκάνικο με πράσο 1500 ευρώ.

Η MKO Greenpeace καλεί όλους τους ακτιβιστές να μαζέψουν όλα τα φασόλια και να τα κρύψουν (μεταλλαγμένα και μη) και σύντομα θα κυκλοφορήσει και αφίσα που θα λέει... 
ΕΓΩ ΘΑ ΚΡΥΩΝΩ – ΘΑ ΠΕΙΝΑΩ – ΑΛΛΑ ΘΑ ΣΩΣΩ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ!!! 
(Χορηγός Eurobank η οποία προσφέρει άτοκα δάνεια για την όποια κηδεία ήθελε προκύψει από μια τέτοια οικολογική αυτοθυσία. Χορηγός επικοινωνίας Σκάει)


Από Filonoi.gr

Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2013

Ο κύκλος του ενενήντα εννέα…Χόρχε Μπουκάι

Νικόλαος Γύζης=Η Αράχνη

Ο κύκλος του ενενήντα εννέα…

"Ζούσε κάποτε, πριν πολλά χρόνια, ένας βασιλιάς πολύ θλιμμένος που είχε έναν υπηρέτη χαρούμενο και αισιόδοξο. Κάθε πρωί ξυπνούσε τον βασιλιά πηγαίνοντας του το πρόγευμα, τραγουδούσε χαρούμενα στιχάκια, του έκανε αστείους μορφασμούς. Στο κεφάτο πρόσωπό του υπήρχε πάντα ένα μεγάλο φωτεινό χαμόγελο, αλλά και όλη του η ζωή ήταν ήρεμη και ευτυχισμένη. Κάποια μέρα ο βασιλιάς δεν άντεξε και τον ρώτησε:

-Ποιο είναι το μυστικό σου;
-Ποιο μυστικό Μεγαλειότατε;
-Μην κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις. Ποιό είναι το μυστικό της χαράς σου; Λέγε γρήγορα.
-Μα...δεν υπάρχει μυστικό Μεγαλειότατε.
-Πως τολμάς να λες ψέμματα σ´εμένα. Έχω κόψει κεφάλια για πολύ μικρότερες προσβολές, από ένα ψέμα.
-Πιστέψτε με Μεγαλειότατε, σας παρακαλώ, δεν σας κρύβω τίποτα. Δεν υπάρχει κανένα μυστικό.
-Και πως τα καταφέρνεις βρε ανόητε και είσαι όλη την μέρα τόσο κεφάτος; Σε έχω παρακολουθήσει, σε βλέπω. Ολο χαχαχού και αστεία είσαι.
-Μα Μεγαλειότατε, η ζωή ήταν τόσο γενναιόδωρη μαζί μου. Η Λαμπροσύνη σας με τιμά και με έχει στην υπηρεσία της. Με την γυναίκα μου και τα παιδιά μου μένουμε σ´ένα ωραίο σπίτι που μας παραχώρησε το παλάτι. Μας προσφέρετε ρούχα και τροφή για όλους μας, δωρεάν εκπαίδευση στα παιδιά μου, επί πλέον δε, η Μεγαλειότητα σας μου πληρώνει και ένα μικρό μηνιαίο επίδομα, που ικανοποιεί τις μικροεπιθυμίες μας. Πως να μην είμαι ευτυχισμένος;
-Άκου, ηλίθιες δικαιολογίες εχω χορτάσει από τους συμβούλους μου. Αν δεν μου πεις το μυστικό της χαράς σου, η υπομονή μου θα εξαντληθεί και μαζί της και το κεφάλι στους ώμους σου. Είναι αδύνατον να είναι κάποιος ευτυχισμένος με αυτά που μου παρέθεσες.
-Μα Βασιλιά μου σας παρακαλώ πιστέψτε με. Δεν σας κρύβω κάτι. Πως θα μπορούσα άλλωστε. Δεν υπάρχει μυστικό.
-Χάσου από μπροστά μου ηλίθιε, πριν φωνάξω το δήμιο. Γελοίε. Καραγκιόζη.

Ο υπηρέτης χαμογέλασε, έκανε μια βαθειά υπόκλιση, και βγήκε από το δωμάτιο.Τον βασιλιά όμως, δεν τον χωρούσε ο τόπος. Του φαινόταν τόσο παράλογο ο βαλές του να είναι τόσο ευτυχισμένος, ζώντας σε δανεικό σπίτι, τρώγοντας από τα περισσεύματα των αυλικών, φορώντας ρούχα από δεύτερο χέρι. Αφού κατάφερε κάπως να ηρεμήσει, φώναξε τον πιο σοφό σύμβουλό του και του διηγήθηκε την συζήτηση και την απορία του.

-Πες μου γέροντα, γιατί ο άνθρωπος αυτός είναι ευτυχισμένος;
-Α, Μεγαλειότατε, επειδή προφανώς βρίσκεται έξω από τον κύκλο.
-Έξω από πού;
-Μα από τον κύκλο.
-Γι’ αυτό είναι ευτυχισμένος;
-Όχι μεγαλειότατε, γι αυτό δεν είναι δυστυχισμένος.
-Δεν καταλαβαίνω γέροντα. Δηλαδή όποιος είναι στον κύκλο είναι δυστυχής; Εγώ είμαι δυστυχής διότι είμαι μέσα στον κύκλο;
-Ακριβώς βασιλιά μου.
-Και πως βγήκε;
-Δεν μπήκε ποτέ.
-Βάλθηκες να με τρελλάνεις κι εσύ γέροντα. Τι στην οργή κύκλος είναι αυτός και γιατί μας προκαλεί θλίψη;
-Είναι ο κύκλος του ενενήντα εννέα.
-Και πως λειτουργεί αυτός ο διαολόκυκλος;
-Μεγαλειότατε είναι δύσκολο να σας τον εξηγήσω με λόγια, μπορώ όμως να σας τον δείξω στην πράξη.
-Δηλαδή τι θα κάνεις;
-Αν μου επιτρέψετε θα βάλω τον υπηρέτη σας στον κύκλο.
-Πως δηλαδή, θα τον σπρώξεις; είπε ο βασιλιάς κοροιδευτικά.
-Δεν θα χρειαστεί βασιλιά μου. Αν βρει την ευκαιρία θα μπει μόνος του.
-Και καλά, όταν μπεί δεν θα δει ότι αυτό τον έκανε δυστυχισμένο, ώστε να βγεί κατ´ευθείαν;
-Θα το αντιληφθεί, αλλά δεν θα θέλει να φύγει.
-Δηλαδή μου λες ότι θα καταλάβει πως αν μπει στον κύκλο θα δυστυχήσει, αλλά παρ´όλα αυτά θα μπεί οικιοθελώς και δεν πρόκειται να ξαναβγεί;
-Ακριβώς Μεγαλειότατε. Κανένας δεν θέλει να βγει από τον κύκλο του ενενήντα εννέα. Οσο και αν τον κάνει δυστυχισμένο. Θα μάθεις λοιπόν πως λειτουργεί ο κύκλος, αλλά εσύ θα χάσεις έναν εξαίρετο υπηρέτη και το παλάτι έναν χαρούμενο άνθρωπο.
-Δεν με νοιάζει. Τι πρέπει να κάνουμε; Πότε ξεκινάμε;
-Σήμερα το βράδυ βασιλιά μου. Θα περάσω να σε πάρω. Θα έχεις ετοιμάσει ένα σακί με ενενήνταεννέα φλουριά. Ούτε ένα περισσότερο, ούτε ένα λιγότερο.

Πράγματι, την νύχτα ο σοφός πέρασε να πάρει τον βασιλιά. Πήγαν μαζί στο σπιτάκι του υπηρέτη, στην άκρη της αυλής του παλατιού, κρύφτηκαν και περίμεναν να ξημερώσει. Μόλις αχνοφέγγισε και άναψε στο δωμάτιο ένα κερί, ο σοφός έβαλε στο σακούλι ένα μήνυμα που έλεγε:
Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΣ ΣΟΥ. ΕΙΝΑΙ ΒΡΑΒΕΙΟ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΣΑΙ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.ΑΠΟΛΑΥΣΕ ΤΟΝ. ΜΗΝ ΠΕΙΣ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΠΩΣ ΤΟΝ ΒΡΗΚΕΣ.
Έδεσε το σακί στην πόρτα του υπηρέτη, χτύπησε δυo φορές και έτρεξε να ξανακρυφτεί. Όταν υπηρέτης βγήκε ξαφνιασμένος, ο βασιλιάς παρακολουθούσε πίσω από έναν θάμνο. Τον είδε να διαβάζει το μήνυμα και να ανοίγει το πουγκί. Είδε την έκπληξη στο πρόσωπό του, το αρχικό φόβο, την καχύποπτη, ερευνητική ματιά μήπως ήταν κανένας τριγύρω. Τον είδε να σφίγγει το πουγκί στην αγκαλιά του, να ανοίγει το πουκάμισο και να το βάζει στο στήθος του, να χώνεται γρήγορα σπίτι του. Μόλις άκουσαν την κλειδαριά να διπλοαμπαρώνει, ο βασιλιάς με τον σοφό πλησίασαν στο παράθυρο για να κατασκοπεύσουν. Ο υπηρέτης είχε ρίξει στο πάτωμα τα πιατικά που ήσαν στο τραπέζι, αφήνοντας μόνο το κερί. Καθισμένος σε μια καρέκλα άδειαζε το περιεχόμενο. Τα μάτια ήταν γουρλωμένα, κόντευαν να βγουν έξω από τις κόγχες.
Ήταν φανερό δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που έβλεπε. Ένα βουνό από χρυσά φλουριά. Ένας θησαυρός. Όλος δικός του. Αυτός που δεν είχε ποτέ ως τώρα στην ζωή ακουμπήσει έστω ένα χρυσό φλουρί, τώρα είχε ένα μικρό βουνό από αυτά. Δικά του. Άρχισε να τα χαζεύει και να τα κάνει στοίβες. Τα κοίταζε πως άστραφταν στο φως του κεριού και χαζογελούσε. Τα συγκέντρωνε, τα σκόρπιζε για να ακούει το κουδούνισμά τους. Και όλο χαμογελούσε. Παίζοντας άρχισε να τοποθετεί σε στοίβες των δέκα. Μια δεκάδα, δύο δεκάδες, τρείς, τέσσερις, πέντε, έξι...Ταυτόχρονα έκανε και το άθροισμα. Πενήντα, εξήντα, εβδομήντα, ογδόντα, ενενήντα, εκατ...που είναι το τελευταίο? Ξαναμετρά μία μία τις στοίβες να βρεί το λάθος, τίποτα. Τα στήνει σε κολώνες, την μία δίπλα στην άλλη, μήπως κάποια προεξέχει...Τίποτα. Η τελευταία κολώνα ελλειμματική. Μόνο εννέα φλουριά. Κοιτάζει ερευνητικά το τραπέζι, σηκώνει το κερί, γυρίζει το μέσα έξω στο σακούλι...Τίποτα. Γονατίζει και αρχίζει να ψάχνει στο πάτωμα. Δεν μπορεί τα φλουριά ΕΠΡΕΠΕ να είναι εκατό.
-Δεν είναι δυνατόν, μονολογούσε όσο έψαχνε. Κάπου πρέπει να μου έπεσε...κάπου πρέπει να είναι. Με λήστεψαν! Αλήτες! Κερατάδες! Με κλέψανε!
Γονατισμένος κοιτούσε πάνω στο τραπέζι, έβλεπε τις κολώνες με τα φλουριά και αισθανόταν πως κάτι του είχε διαφύγει. Δεν μπορεί, κάπου έκανε λάθος. Αδύνατον η μία κολώνα να είναι κουτσή. Αλλά το φλουρί που έλειπε, πουθενά. Τελικά σαν να το πήρε απόφαση. Ενενήντα εννέα φλουριά, είναι πολλά λεφτά...συλλογίστηκε. Μπορώ να ζήσω την υπόλοιπη ζωή σαν άρχοντας...συνέχισε. Αλλά δεν είναι στρογγυλός αριθμός, ρε γαμώτο. Το εκατό, μάλιστα, είναι στρογγυλός αριθμός. Τώρα μου λείπει ένα.Ο βασιλιάς και ο σοφός σύμβουλος κοιτούσαν από το παράθυρο. Το πρόσωπο του υπηρέτη δεν ήταν το ίδιο. Ήταν σκεπτικός, σκυθρωπός με χείλη στενά, τραβηγμένα. Με μάτια μισόκλειστα έξυνε το κεφάλι του. Κάτι σκεπτόταν. Μάζεψε τα φλουριά στο σακκούλι και κοιτάζοντας καχύποπτα ολόγυρα, το έκρυψε προσεκτικά, όσο πιο αθόρυβα μπορούσε πίσω από ένα σωρό καυσόξυλα. Ύστερα πήρε χαρτί και μολύβι και κάθισε να κάνει λογαριασμούς.
Πόσο καιρό πρέπει να κάνω οικονομίες, ώστε να αποκτήσω και το εκατοστό φλουρί? Ο υπηρέτης μιλούσε μόνος, παραμιλούσε ασυναίσθητα. Θα βρω και δεύτερη δουλειά, θα δουλέψω σκληρά για ένα διάστημα, μέχρι να το κερδίσω. Μετά όμως μεγάλε...άραγμα. Ναι, με εκατό φλουριά, μπορεί ένας άνθρωπος να μην δουλεύει. Μπορεί να ζει δίχως σκοτούρες. Είσαι πλούσιος! Είσαι άρχοντας! Δεν υπάρχει λόγος να δουλεύεις. αγόρι μου! Τελείωσε τους υπολογισμούς του. Αν δούλευε σκληρά κι έβαζε στην άκρη όλο το μηνιάτικο του και ότι έξτρα χρήματα έπαιρνε, σε πέντε το πολύ έξι χρόνια θα μπορούσε να αγοράσει ένα χρυσό φλουρί.
-Έξι χρόνια είναι πάρα πολλά, μονολόγησε. Θα μπορούσα όμως να βάλω και την γυναίκα μου να δουλέψει. Κάποια δουλειά θα βρει να κάνει στην πολιτεία. Θα μπορούσε να καθαρίζει σπίτια. Αλλά κι εγώ, πέντε η ώρα τελειώνω από το παλάτι. Μπορώ να κάνω το βοηθό σε κανένα μάστορα, δυο τρεις ώρες μέχρι να νυχτώσει.
Ξαναπιάνει το μολύβι και αρχίζει πάλι τους υπολογισμούς. Με την έξτρα δουλειά τη δική του και την συνεισφορά της γυναίκας του θα μάζευε τα χρήματα για το φλουρί σε τρία χρόνια. Εξακολουθούσε να είναι πολύς, πολύς καιρός.
Ίσως θα μπορούσαμε να κάνουμε και κάποιες οικονομίες. Να πουλήσουμε ας πούμε λίγο από το φαγητό. Έτσι κι αλλιώς το πολύ φαί, κακό κάνει. Άσε που μια και είναι τζάμπα, τό´χουμε παρακάνει. Και τα χειμωνιάτικα παπούτσια. Τι χρειάζονται; Μπαίνει η Άνοιξη. Έρχονται ζέστες. Και τα επανωφόρια μπορώ να το πουλήσω. Να πουλήσω...Να πουλήσω...Πρέπει να γίνουν θυσίες. Άλλωστε θα πιάσουν τόπο. Σε δυο χρονάκια το πολύ θα αγοράσουμε το φλουρί που μας λείπει και μετά...ποιός μας πιάνει μετά. Θα είμαστε πλούσιοι. Ότι μας γυαλίζει θα το αγοράζουμε. Αυτό είναι. Δύο χρόνια στο τούνελ και μετά...
Ο βασιλιάς και ο σύμβουλος γύρισαν στο παλάτι. Ο υπηρέτης είχε μπει στον κύκλο του ενενήντα εννέα.
Τους μήνες που ακολούθησαν, ο υπηρέτης έβαλε σε εφαρμογή τα σχέδια που είχε αποφασίσει εκείνο το πρωινό. Δούλευε πολύ, κουραζόταν, κακοκοιμόταν, αλλά επέμενε στην απόφασή του. Ενα πρωινό, μπήκε με το πρωινό στο δωμάτιο του βασιλιά, αργός, κακόκεφος, αμίλητος, όπως συνήθιζε τελευταία.

-Μα καλά, τί έπαθες εσύ; ρωτά τάχα ανήξερος ο βασιλιάς.
-Μια χαρά είμαι Μεγαλειότατε. Θέλετε τίποτε άλλο;
-Μέρες έχω να σ´ακούσω να τραγουδάς. Σου συμβαίνει κάτι;
-Αν δεν κάνω λάθος, η δουλειά μου είναι σας σερβίρω και να σας βοηθώ να ντυθείτε. Δεν κάνω τη δουλειά μου; Την κάνω και μάλιστα άψογα, συνέχισε. Δεν με προσλάβατε για γελωτοποιό ούτε για τραγουδιστή.

 Μετά από μερικούς μήνες, ο βασιλιάς έδιωξε τον υπηρέτη από το παλάτι. Δεν είναι ευχάριστο να περιβάλλεσαι από κακόκεφους, μουρτζούφληδες υπαλλήλους.


Τι θα συνέβαινε όμως
αν η φώτιση ερχόταν στις ζωές μας
και αντιλαμβανόμασταν, έτσι ξαφνικά,
ότι τα ενενήντα εννιά φλουριά μας
είναι το εκατό τοις εκατό του θησαυρού.
Ότι δεν μας λείπει τίποτα,
κανένας δεν μας έκλεψε τίποτα,
το εκατό δεν είναι καθόλου
πιο στρογγυλός αριθμός
από το ενενήντα εννιά.
Αυτό είναι μόνο μια παγίδα,
ένα καρότο που έβαλαν μπροστά μας,
για να είμαστε βλάκες,
για να σέρνουμε το κάρο,
κουρασμένοι, κακόκεφοι,
δυστυχείς και συμβιβασμένοι.
Μια παγίδα για να μη σταματήσουμε ποτέ να σπρώχνουμε
και για να μείνουν όλα όπως έχουν.
Αιωνίως τα ίδια!
Πόσα πράγματα θα άλλαζαν
αν μπορούσαμε να απολαύσουμε
τους θησαυρούς μας, έτσι ακριβώς όπως είναι.

Χόρχε Μπουκάι Από το βιβλίο του Αργεντίνου ψυχοθεραπευτή, "Να σου πω μια Ιστορία".