Κυριακή, 10 Νοεμβρίου 2013

Ο άγιος Νεκτάριος.

«Ο άγιος γεννήθηκε στη Συλυβρία της Ανατολικής Θράκης την 1η Οκτωβρίου 1846. Το όνομα που του δόθηκε στη βάπτισή του ήταν Αναστάσιος. Τελείωσε το Δημοτικό και τις τρεις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου (ελληνικό σχολείο) στη γενέτειρά του. Δεκατεσσάρων ετών πηγαίνει στην Κωνσταντινούπολη, όπου εργάζεται σε καπνοπωλείο, ενώ παράλληλα παρακολουθεί μαθήματα στη Μεγάλη του Γένους Σχολή. Διορίζεται λίγο αργότερα δάσκαλος και παιδονόμος στο σχολείο του Μετοχίου του Παναγίου Τάφου. Το 1866 μεταβαίνει στη Χίο, όπου μετά δεκαετία κείρεται μοναχός στην Ιερά Νέα Μονή, με το όνομα Λάζαρος, αφού χρημάτισε για αρκετά χρόνια δάσκαλος στο χωριό Λιθί. Το 1877 χειροτονείται διάκονος παίρνοντας το όνομα Νεκτάριος. Έρχεται στην Αθήνα, για να συμπληρώσει τις γυμνασιακές του σπουδές, ενώ με την ευλογία του πατριάρχου Αλεξανδρείας Σωφρονίου, εγγράφεται στη συνέχεια στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1885 παίρνει το πτυχίο του και μετά λίγους μήνες χειροτονείται πρεσβύτερος. Ο Πατριάρχης, εκτιμώντας τα προσόντα του, τον χειροτονεί το 1889 επίσκοπο – μητροπολίτη Πενταπόλεως, θέση που αξιοποίησε για να επιτελέσει ένα τεράστιο πνευματικό και κοινωνικό έργο. Ο φθόνος όμως που προκαλεί το έργο του φέρνει ως αποτέλεσμα την απομάκρυνσή του (1890). Έρχεται στην Ελλάδα, όπου αναλαμβάνει τη θέση ιεροκήρυκα στην Εύβοια πρώτα (1891) και στη Φθιώτιδα έπειτα (1893). Το 1894 αναλαμβάνει τη διεύθυνση της Ριζαρείου Σχολής, θέση που θα κρατήσει μέχρι το 1908, οπότε και θα παραιτηθεί για λόγους υγείας. Στο μεταξύ, από το 1904 ήδη έχει ιδρύσει το μοναστήρι της Αγίας Τριάδος στην Αίγινα. Εκεί εγκαταβιώνει μετά τη Ριζάρειο και εκεί αναδεικνύεται ιδιαιτέρως η οσιακή του προσωπικότητα. Αρρωσταίνει μετά από ορισμένα χρόνια βαριά, οπότε και αποβιώνει στο Αρεταίειο νοσοκομείο την 8ηΝοεμβρίου 1920, μετά από δίμηνη εκεί νοσηλεία. Τον Απρίλιο του 1921 άνοιξαν τον τάφο του με σκοπό την οικοδόμηση μαρμάρινου μνημείου. Το σκήνωμά του βρέθηκε ανέπαφο, ενώ η ευωδία που σκορπούσε ήταν υπέροχη. Το ίδιο επανελήφθη και μετά τρία χρόνια, καθώς και το 1927. Και τις δύο αυτές φορές το σκήνωμα ήταν ανέπαφο και η ευωδία η ίδια. Το 1953 έγινε και πάλι ανακομιδή. Τη φορά αυτή, για λόγους που γνωρίζει ο Θεός, το σκήνωμά του βρέθηκε διαλυμένο. Με πατριαρχική πράξη της 20ής Απριλίου του 1961 η Εκκλησία μας διεκήρυξε επίσημα την αγιότητά του. Το συγγραφικό του έργο είναι πολύ μεγάλο και αξιόλογο, ενώ τα θαύματά του είναι αμέτρητα».

Ένα κείμενο του αγίου Νεκταρίου.
λλην ληθς γεννήθη, να φιλοσοφ· διότι γεννήθη διδάσκαλος τς νθρωπότητος. λλ᾿ ἐὰν φιλοσοφία γένετο παιδαγωγς ες Χριστν πεται τι λλην πλασθες φιλόσοφος πλάσθη χριστιανός, πλάσθη να γνωρίσ τν λήθειαν κα διαδ ατν τος θνεσιν.Να λλην γεννήθη κατ θείαν πρόνοιαν διδάσκαλος τς νθρωπότητος· τοτο τ ργον κληρώθη ατ· ατη ν ποστολ ατο·ατη κλσις ατο ν τος θνεσιν· μαρτύριον θνικ ατο στορία· μαρτύριον φιλοσοφία ατο· μαρτύριον κλίσις ατο· μαρτύριον α εγενες ατο διαθέσεις· μαρτύριον παγκόσμιος στορία· μαρτύριον μακροβιότης ατο, ξ ς δυνάμεθα διστάκτως ν συμπεράνωμεν κα τν αωνιότητα ατο, δι τ αώνιον ργον το Χριστιανισμο μεθ᾿ ο συνεδέθη λληνισμός· διότι ν λα τ θνη τ μφανισθέντα π τς παγκοσμίου σκηνς λθον κα παρλθον, μόνον τ λληνικν μεινε ς πρόσωπον δρν π τς παγκοσμίου σκηνς καθ᾿ λους τος αἰῶνας· κα τοτο, διότι νθρωπότης δεται αωνίων διδασκάλων· μαρτύριον τέλος κλογ ατο μεταξ τν θνν π τς θείας προνοίας, πως μπιστευθ ατ, τν ερν παρακαταθήκην τν γίαν πίστιν, τν θρησκείαν τς ποκαλύψεως κα τ θεον ργον τς ποστολς ατς, τ αώνιον ργον τς σωτηρίας δι τς διαπλάσεως πάσης της νθρωπότητος κατ τς ρχς τς ποκαλυφθείσης θρησκείας.
 Τ ργον τοτο ληθς νετέθη τ λληνικ φυλ· τοτο μαρτυρεται π τς στορίας· ν μόνον βλέμμα ιπτόμενον ες τν στορίαν το χριστιανισμο παρκε πως πιστώση τν λήθειαν ταύτην.
 Ἐν τ στορί το χριστιανισμο π τς πρώτης σελίδος ατς ναφαίνεται τς λληνικς φυλς ν τ χριστιανισμ δρσις, κα κλσις ατς, να ναλάβ τ μέγα της ποστολς το χριστιανισμο ργον. Ο θεοι το Σωτρος λόγοι«νν δοξάσθη υἱὸς το νθρώπου», τε νηγγέλθη ατ, τι λληνες θελον δεν ατόν, νεχον βαθεαν ννοιαν· ῥῆσις ν προφητεία, πρόῤῥησις τν μελλόντων· ο κε μφανισθέντες λληνες σαν ο ντιπρόσωποι λου το λληνικο θνους· ν τ παρουσί ατν διεδεν θεάνθρωπος ησος τ θνος κενο, ες μελλε ν παραδώσ τν ερν παρακαταθήκην, να διαφυλαχθ τ νθρωπότητι. ν τ πιζητήσει ατν διέγνω τν προθυμίαν τς ποδοχς τς αυτο διδασκαλίας, διεδε τν αυτο δόξαν, τν κ τς πίστεως τν θνν, κα νεγνώρισε τ θνος, περ πρς τν σκοπν τοτον προώριστο π καταβολς κόσμου.
λλην γνωρίσας τς εναι κα τς φείλει ν ποβ, σκοπν θετο τν αυτο τελείωσιν· γένετο ραστς το πνεύματος κα δημιούργησε κόσμον πνευματικόν, ν θελε ν ζ· γνσις το καλο, το γαθο, το ληθος κα μφυτος πρς τν πλησίον γάπη νέπτυξεν ν τ καρδί το λληνος τν πόθον τς ατομεταδόσεως, κα λλην πέβη διδάσκαλος τς νθρωπότητος· λλην ζήτησε ν φομοιώση τος πάντας πρς αυτόν· λλην δν γεννήθη κατακτητς το σώματος, λλ το πνεύματος, δν ζήτησε δούλους λλ᾿ ἐλεύθερους.
ν θήναις τ 17 ουνίου 1896.

Πενταπόλεως ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου