Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2013

Ο κίνδυνος...είναι ο Τυρταίος...Κ.Μάστρακας

φωτ. Κ.Μπαλάφας

Τὸν πλοῦτο δέν ἔδωκες ποτέ σὲ μένα
Τὸν πλοῦτο δέν ἔδωκες ποτέ σὲ μένα
 τὸν ὁλοένα ἐρημούμενο ἀπὸ τὶς φυλὲς τῶν ἡπείρων
και ἀπ’ αὐτές πάλι ἀλαζονικά ὁλοένα δοξαζόμενο!
Ἔλαβε τὸν βότρυ βορρᾶς  καὶ τὸν στάχυ νότος
 τὴ φορὰ τοῦ ἀνέμου ἐξαγοράζοντας
 καὶ τῶν δέντρων τὸν κάματο
δύο καὶ τρεῖς φορὲς  ἀνόσια ἐξαργυρώνοντας.
Ἄλλο ἐγώ
πάρεξ τὸ θυμάρι στὴν καρφῖδα τοῦ ἥλιου δέν ἐγνώρισα καὶ πάρεξ
 τὴ σταγόνα τοῦ νεροῦ στ’ ἄκοπα γένεια μου δέν ἔνιωσα,
μὰ τραχύ τὸ μάγουλο ἔθεσα στὸ τραχύτερο τῆς πέτρας
 αἰῶνες κι αἰῶνες.
Ἐκοιμήθηκα πάνω στὴν ἔγνοια τῆς αὐριανῆς ἡμέρας
 ὅπως στρατιώτης ἐπάνω στὸ ντουφέκι του.
 Καὶ τὰ ἐλέη τῆς νύχτας ἐρεύνησα
 ὅπως ἀσκητής τὸ θεό του.
 Ἀπὸ τὸν ἱδρῶτα μου ἔδεσαν διαμάντι
καὶ στὰ κρυφά μοῦ ἀντικαταστήσανε τὴν παρθένα τοῦ βλέμματος.
Ἐζυγίσανε τὴ χαρά μου καὶ τὴ βρήκανε, λέει, μικρή  καὶ τὴν πατήσανε χάμου σὰν ἔντομο.
Τὴ χαρά μου χάμου πατήσανε καὶ στὴν πέτρα μέσα τὴν κλείσανε
 καὶ στερνὰ τὴν πέτρα μοῦ ἀφήσανε
τρομερὴ ζωγραφιά μου.
Μὲ πελέκι βαρύ τὴ χτυποῦν,
 μὲ σκαρπέλο σκληρὸ τὴν τρυποῦν,
μὲ καλέμι πικρὸ τὴ χαράζουν
 τὴν πέτρα μου.
Κι ὅσο τρώει τὴν ὕλη καιρός, τόσο βγαίνει πιό καθαρός χρησμός ἀπ’ τὴν ὄψη μου
 ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΝΑ ΦΟΒΑΣΤΕ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΡΑΧΩΝ Τ’ ΑΓΑΛΜΑΤΑ
Ὀδυσσέας Ἐλύτης


Ντάλα καλοκαίρι, ούλιο το ’73, μ καύσωνα, ποφάσισε ζαχαροσυνωμότης το βρου δικτάτορας καί διέταξε τν λλαγ το πολιτεύματος π «βασιλεία»σ «δημοκρατία»!.. δικτατορία του, θ’ λλαζε τ λοφίο της, π «Βασίλειον τς λλάδος» σ «λληνικ Δημοκρατία»!.. Μ’ λλα λόγια τό, τελείως ψευδεπίγραφο λληνικ Δημόσιο, π «βασίλειο», το χρηστου κι πολύτως νίκανου ραστ τς, κνευριστικ τάλαντης, θοποιο, θ μετωνομαζόταν σέ, ξεκαπίστρωτα ναιδέστατη δυτική, «δημοκρατία», κατ τ πρότυπο τν νατολικν «λαϊκν» «δημοκρατιν» τς, δθεν προλεταριακς, δικτατορίας ντως τν, λήστου μνήμης, χαχόλων!..
Κα τί μς νοιάζει τί λογότυπα πέλεγαν, πρ τεσσαρακονταετίας, τυχάρπαστα ξουσιαστικ νθρωπάρια, πο δ διδάχθηκαν τίποτε π τν μφύλιο, γι ν «πιπλεύσουν» σ μι σύνθετη κα βλακώδη μερικαναστάθεια τς βαθύτατα συντηρητικς δυτικς μιβαρβαρίας!.. Μά, οτε τότε νοιαζε κανέναν ν «Ψωροκώσταινα» θ λεγόταν «Κωστοψώραινα» «Ψωρογιώργαινα»! Μι παλλαϊκ στεγνότατη κα στυγνότατη, πόλυτη διαφορία, περιτύλιγε τος συνταγματαρχοπιθήκους σ’ ,τι λεγαν -πρατταν, κι ν εχαν κουκούτσι μυαλό, θ’ νησυχοσαν τ μάλα, ντ ν τρίβουν τ πίσθιά τους στς δερμάτινες καρέκλες τους, ναβρυνόμενοι, γι τ «ναίμακτον» το πραξικοπήματός τουςκ’ ρμηνεύοντας σν ποδοχή τους, τν ποδοκιμαστικ καθολικ λαϊκ βδελυγμία!
Φυσικ θ εχαν περιπέσει στν κάδο καί τς προσωπικς μου λήθης τ ζοντα ατ πολιτικ σκουπίδια, ν δν τύχαινε ν πηρετ τότε τν θητεία μου, ς σμηνίας, πεύθυνος Δικαστικο, στν 30 Διοίκηση εροπορικο λικο, στ Φάληρο.
Τ πάγιο πρόγραμμα προέβλεπε, γι τν ντιμετώπιση τυχν ταραχν σ’ κλογές, τν πλήρη τοιμότητα μις διμοιρίας σμηνιτν, μ’ πικεφαλς να μόνιμο νθυπασπιστ κα δύο φεδρους σμηνίες. ντς πέντε λεπτν, π τ στιγμ πο θ δίδετο σμα συναγερμο πρεπε διμοιρία, μ πλήρεις ξαρτύσεις, τομικ πλισμό, ξηρ τροφ τεσσάρων μερν κα δύο πλοπολυβόλα,ν βρίσκωνται στ φορτηγά, μ’ ναμμένη μηχαν στν εσοδο τς Μονάδας!..
πτέραρχος Χριστόδουλος Μέγγουλης, προφανς γι νάχ τ κεφάλι του συχο, μ’ πέλεξε ς να τν σμηνιν! Ο σμηντες μως πο πηρετοσαν σαν λάχιστοι κα διαιτέρως χαμηλο μορφωτικο πιπέδου! Χρησίμευαν μόνο σ’ μεσες βοηθητικς πηρεσίες κα δν εχαν καμμι πιχειρησιακ  τοιμότητα. Οτε τ Μ1 πο εχαν χρεωθ δν γνώριζαν πο τ εχαν ποθηκεύσει!..
30 Δ.Α.Υ. ταν πανδρωμένη π νώτερους κι νώτατους, ξειδικευμένους, μόνιμους ξιωματικος κ’ φέδρους πανεπιστημιακο πιπέδου, γι ν’ νταποκριθ στς νάγκες τν προδια-γραφν παντς εροπορικο λικο. πολιτικς μηχανικς κι ργότερα νομάρχης Πειραι κα βουλευτής, Ετύχης Κοντομάρης, δημοσιογράφος Παλος Τσίμας, τ διευθυντικ στέλεχος τς Marfin λέκος Δημητρακόπουλος, μετ δήμαρχος Σύρου, ξέχαστος, Μρκος Φρέρης, μετ δήμαρχος Δάφνης Μάριος Δανέζης, ρχιτέκτων κα πιχειρηματίας Γιάννης Κουνέλης, πολιτικς μηχανικς Κώστας Σάλτας,διευθυντικ στέλεχος τν Βωξιτν Σκαλιστήρη, καθηγητς γυμναστικς Μρκος Ρηγοτσος, πολιτικς μηχανικς Γεώργιος Σερμπετζόγλου, πολιτικς μηχανικς Βασίλης Ροζάκης, φοριακς Βασίλης νθιμος, φιλόλογος Γεώργιος Κοσμς κα πολλο λλοι.
Ο λίγοι σμηντες, μως, σαν, ο περισσότεροι, λαϊκ παιδιά,χειρωνακτικν κυρίως παγγελμάτων, οκοδόμοι, σιδερδες, νειδίκευτοι ργάτες. Πο ταν τος παρακαλέσαμε ν βρον τ -πλα τους, φ’ νς ψαχναν μ τς ρες κι φ’ τέρου μς τρόμαξαν, ταν ξαναδοκίμαζαν ν τ γεμίσουν, μήπως γίν τύχημα κα μςφυτέψουν, π λάθος, καμμι σφαρα!..
ζέστη ταν φόρητη. Τ τλ στ μορα βραζαν σ φορνοι. Λίγο λίγο ρχισαν ν χαλαρώνουν. κούμπησαν σ μι’ κρη τ πλα, βγαλαν τς ξαρτύσεις, ξεκουμπώθηκαν, πέταξαν γκέττες κι ρβύλες κα σ’ να τέταρτο, καθς κανείς μας δν κανε παρατήρηση, κυκλοφοροσαν μ σαγιονάρες, ντάλλασσαν νέκδοτα, ρχισαν ποδοσφαιρικά. να ληθιν ρεμπτ σκέρι!.. Κα σιγ τώρα τ δημοψήφισμα τς δικτατορίας! Καμμία σχέση. Ποιός νδιαφερόταν καποιός σχολετο! Οτε γνώριζαν κν τ λόγο!..Φοβηθήκαμε. Διότι ν διναν κάποιο, στω γι’ σκηση, συναγερμό, μς τος τρες θ τιμωροσαν κι χι τος σμηντες! Συνεννοηθήκαμε. ποφασίσαμε ν τος φήσουμε λλη μι ρα χαλαρά, κα μετ ν δώσουμε μες συναγερμό, καταδεικνύοντας τήν, πολύτως σίγουρη, βελτηρία τους, γι ν τος συμμαζέψουμε κάπως, φέρνοντάς τους στ φιλότιμο.
νακατωθήκαμε μαζί τους, βγάλαμε κ’ μες τς ξαρτύσεις, μπήκαμε στν νεκδοτολογία κα τν πάσης φύσεως σαχλαμάρα τς ζέστης, τς ραστώνης κα το δρώτα! Μερικοί, παίρνοντας θάρρος, φτασαν ν μείνουν μόνο μ τσώβρακα!..
Κα τν προσυμφωνημένη στιγμ δώσαμε συναγερμ χρονομετρντας!..
πηκολούθησε πανδαιμόνιο. Οτε ξερα ποιός κανε τί. λλ σ τρία,ντ πέντε, λεπτά, ατ τ θλιο συνονθύλευμα, κανονικότατα ντυμένο, μ πλήρεις ξαρτύσεις, πλα, πολυβόλα, ξηρ τροφή,βρέθηκε στ θέση του, μέσα στ φορτηγ ν μαρσάρουν τοιμα στν πύλη!..
Δώσαμε λήξη συναγερμο. Παρακάλεσα βιαστικ τος λλους δύο ν μ καλύψουν γι λίγο κ’ φυγα τρέχοντας ν κλειδωθ στ γραφεο μου στ Δικαστικό. Δν μποροσα ν συγκρατήσω τ δάκρυά μου, πο σύντομα γιναν λυγμοί: Γι τος δύο θείους μου πο δν πρόλαβα καλά-καλ ν γνωρίσω: Τος φεδρους ξιωματικούς, τν Δημήτριο Λαΐτσα κα τν πιστήθιο φίλο το Μίκη Θεοδωράκη Δημήτριο Καρλ, τν φαντάο μου, πως μικρ παιδ, τν φώναζα, πο σκοτώθηκαν περ τ τέλος το μφυλίου· γι τος μοιρους Πέρσες το Ξέρξη στς Θερμοπλες, στ Μαραθνα, στ Σαλαμνα· γι τν Κλετο κι σους χάθηκαν ς τν φαση το λέξανδρου· γι τ ...νίλα το Δράμαλη· τος ταλος στν λβανία το ’40· τος Γάλλους πο νήρτησαν πιγραφς στ γαλλοϊταλικ σύνορα: «λληνες σταματήστε! π δ ρχίζουν τ σύνορα τς Γαλλίας!..»· γι τος Γερμανος στν Κρήτη, στ Ροπελ!..
Μ περίγραπτη δυσκολία προσπάθησα ν συνέλθω. πλυνα τ πρόσωπό μου, σκουπίστηκα κα γύρισα. Μ ρώτησαν τί μο συμβαίνει κι ν εμαι καλά. Τίποτα, επα, να οκογενειακ θέμα πο διευθετήθηκε, δικαιολογήθηκα.
Εχε πι δροσίσει. Ο σμηντες εχαν πιστρέψει στ χαβαλέ τους! Παρήγγειλαν σουβλάκια μπίρες. Συνέχιζαν τ’ νέκδοτα κα σκοτώνονταν ποιός θ μ κεράσ...
κτοτε κα μέχρι σήμερα, κάθε πο θυμμαι τ περιστατικό, ναρωτιέμαι τί, λήθεια, δν γνώριζαν σοι ντιμετώπισαν τν λληνικ παραφορά; Κα καλ μες! Δν γνωρίζουμε ποτ τν αυτό μας! Ετυχς σως, γιατ ν τν γνωρίζαμε, μπορε κα ν μ τν εμαστε! λλ ο λλοι; Πανίσχυρα θνη, κράτη, πολιτισμοί, στρατηγο κα στρατο πάνοπλοι, μηχανς κατάβλητες πυρός, δν ντελήφθησαν δυόμισυ χιλιάδες χρόνια τί, διάβολο, συμβαίνει; Κα σήμερα; Μ τόση πιστήμη, τεχνολογία; Σήμερα πο ντοπίστηκε κα τ σωματίδιο το θεο κόμα, μ τόσες ναλύσεις πολιτικς, οκονομικές, ψυχολογικές,μ τόσους ψυχιάτρους κα ψυχαναλυτές, παντο σ’ λο τν κόσμο, δν γινε κόμη ντιληπτπόσο πικίνδυνο εναι ν παίζουν, σκεφτα, μ τ φωτιά;!.
ντ ν μς δείχνουν παγκοσμίως, ς πευθύνους τς δικς τους μαύρης τρύπας κα παντοειδος κουρελαρίας, ψυχολογικς, οκονομικς, πολιτικς, πολιτιστικς, πολιτισμικς κα βιολογικς κόμα, πόλυτης κρίσης, νεπάρκειας κι νικανότητας, δν φροντίζουν γρήγορα-γρήγορα κα μουλωχτά, ν χουμπώξουν-ποσοβήσουν ποιοδήποτε – κα δ οκονομικό – λληνικ «πρόβλημα» κα ν πιληφθον τν ποιων δο-μικν κα πολιτισμικν δικν τους, π μερικς μέχρι Κίνας, μαζ μ συμπούρμπουλη τν Ερώπη κα τ γερμανοολλανδοσκανδιναυικ σνομπαρία τς πεντάρας κα τς καρπαζις.
ς προσέξουν, σο εναι καιρός, μήπως ντ γι’ νταγωνιστηκότητα καὶἐμποροοικονομικ κόλπα το made in… ξυπνήσουν μ καρφιτσωμένη στν πύλη το Βραδεμβούργου τους, χι τ σοβιετικ σφυροδρέπανη παντιέρα, τ γαλλικ τρικολόρε, τν γγλικ τς Κοινοπολιτείας τν μερικάνικη στερόεσσα, λλ τήν, δικς τους, βαυαρικς πιρρος, γαλανόλευκη! ς μ τος ξεγελον τ ντόπια μορμολύκεια πο παριστάνουν τος γέτες, τος πουργούς, τς ντιπολιτεύσεις, τος οκονομολόγους, τος τραπεζίτες τος παΐοντες. Εναι πλς ξουσιαστικ ξεροκούραδα σν τ δικά τους (ν κα πολ καλύτερης στόφφας)!..
κίνδυνός τους μως εναι συναγερμός! Πο θ ξυπνήσ ατό, ναί, τ ρεμπέτ σκέρι, χι πλέον γι ποδοσφαιρικ κύπελλα κα λοιπ κουραφέξαλα,λλ γι τν πραγματικ πίλυση το παγκόσμιου προβλήματος.
κίνδυνος, πο δν βλέπουν, εναι ...Τυρταος!..

Διορθώσεις ΜΗΝΙΑΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ
 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΡΚΟΥ ΜΑΣΤΡΑΚΑΣ

Γιν’ ληθέψ λόγος πο
γυρίζοντας στ τρίστρατα
λέγαν κενοι ο παλιοί τραγουδιστές,
μ τ μακρυά τους γένεια ν’ νεμίζουνε σν ρπες:
κόμα τούτ’ τν νοιξη, ραγιδες, ραγιδες!..

ΤάσοςΛειβαδίτης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου